اس سیتالوپرام – escitalopram

توضیحات

اس سیتالوپرام یک داروی ضد افسردگی در گروهی از داروهای موسوم به مهارکننده های انتخاب مجدد سروتونین (SSRIs) است. اس سیتالوپرام روی مواد شیمیایی مغز تأثیر می گذارد که ممکن است در افراد مبتلا به افسردگی یا اضطراب نامتعادل باشد.
اس سیتالوپرام برای درمان اضطراب در بزرگسالان استفاده می شود اس سیتالوپرام همچنین برای درمان اختلال افسردگی عمده در بزرگسالان و نوجوانانی که حداقل 12 سال سن دارند استفاده می شود.
همچنین ممکن است از Escitalopram برای اهدافی استفاده شود که در این راهنمای دارویی ذکر نشده است.

عوارض دارو

در صورت بروز علائم واکنش آلرژیک: بثورات پوستی یا کهیر، در صورت بروز علائم حساسیت از فوریت های پزشکی کمک بگیرید مشکل در تنفس؛ تورم صورت، لب ها، زبان یا گلو شما.
هرگونه علائم جدید یا وخیم تر از جمله: تغییر خلقی یا رفتاری، اضطراب، حملات هراس، مشکل در خواب، احساس تحریک، تحریک پذیر، آشفتگی، خصمانه بودن، پرخاشگر، بیقراری، بیش فعالی (ذهنی یا جسمی)، افسردگی زیاد، یا فکرهایی در مورد خودکشی یا صدمه زدن به خود را به پزشک خود گزارش دهید.
در صورت وجود با پزشک خود تماس بگیرید:
تاری دید، باریک بینی، درد چشم یا تورم یا دیدن حفره در اطراف روشنایی.
افکار مسابقه، رفتار غیرعادی ریسک پذیری، احساس خوشبختی شدید یا غم و اندوه؛
سطح پایین سدیم در بدن - سردرد، سردرگمی، گفتار با عجله، ضعف شدید، استفراغ، از دست دادن هماهنگی، احساس ناپایداری؛ یا
واکنش شدید سیستم عصبی - عضلات بسیار سفت (سفت و سخت)، تب بالا، تعریق، گیجی، ضربان قلب سریع یا ناهموار، لرزیدن، احساس اینکه ممکن است از محل خارج شوید.
در صورت بروز علائم سندروم سروتونین، مانند: تحریک، توهم، تب، تعریق، لرز، ضربان سریع قلب، سفتی ماهیچه ها، انقباض، از بین رفتن هماهنگی، حالت تهوع، استفراغ یا اسهال فوریت های پزشکی را دنبال کنید.
عوارض جانبی شایع ممکن است شامل موارد زیر باشد:
سرگیجه، خواب آلودگی، ضعف؛
تعریق، احساس لرزش یا اضطراب.
مشکلات خواب (بی خوابی)؛
خشکی دهان، از دست دادن اشتها.
حالت تهوع، یبوست.
خمیازه؛
تغییرات وزن؛ یا
کاهش میل جنسی، ناتوانی جنسی یا مشکل در داشتن ارگاسم.
این یک لیست کامل از عوارض جانبی نیست و سایر موارد ممکن است رخ دهد. برای مشاوره پزشکی در مورد عوارض جانبی با پزشک خود تماس بگیرید.

تداخل های دارویی

قبل از مصرف داروی ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAID) برای درد، آرتروز، تب یا تورم از پزشک خود بپرسید. این داروها شامل آسپیرین، ایبوپروفن (Advil، Motrin)، ناپروکسن (Aleve) ، celecoxib (Celebrex)، دیکلوفناک، ایندومتاسین، ملوکسیکام و دیگران است. استفاده از NSAID با اس سیتالوپرام ممکن است به راحتی باعث کبودی یا خونریزی شما شود.
آسپرین هنگام استفاده از این دارو می تواند خطر خونریزی را افزایش دهد. با این حال، اگر پزشک شما را راهنمایی کرده است که آسپیرین با دوز کم برای سکته قلبی یا پیشگیری از سکته مغزی مصرف کنید (معمولاً با دوزهای 81-325 میلی گرم در روز)، باید مصرف آن را ادامه دهید مگر اینکه پزشک به شما دستور دیگری دهد. از دکتر یا داروساز خود برای جزئیات بیشتر بپرسید.
نوشیدن الکل با این دارو می تواند عوارض جانبی ایجاد کند.
اس سیتالوپرام ممکن است تفکر یا واکنش شما را مختل کند. اگر رانندگی می کنید یا کاری انجام می دهید که هوشیاری نیاز دارد خیلی دقت کنید.
مصرف داروی اس سیتالوپرام با داروهای دیگری که باعث خواب آلودگی شما می شوند می توانند این تأثیر را بدتر کنند. قبل از مصرف قرص خواب، داروهای مخدر، آرامش بخش ماهیچه یا داروی اضطراب، افسردگی یا تشنج از پزشک خود بپرسید.
در مورد تمام داروهایی که استفاده می کنید و داروهایی که در طول درمان با اس سیتالوپرام استفاده می کنید یا متوقف می کنید با پزشک خود صحبت کنید به خصوص:
هر داروی ضد افسردگی دیگر؛
دارو برای درمان اضطراب، اختلالات خلقی یا بیماری روانی؛
لیتیم، سنت جان وارت، ترامادول یا تریپتوفان (که گاهی به آن - L تریپتوفان نیز گفته می شود).
رقیق کننده خون - وارفارین، کوادمین، جانتوون.
داروهای سردرد میگرنی - سوماتریپتان ، ریزاتریپتان و دیگران؛
داروهای ضد درد مواد مخدر - فنتانیل یا ترامادول؛ یا
محرکها یا داروهای ADHD - Adderall ، Concerta ، Ritalin و غیره.
مصرف مهارکننده های MAO با این دارو ممکن است باعث تعامل جدی با دارو (احتمالاً کشنده) شود. در طول درمان با این دارو از مصرف داروهای مهار کننده (MAO) ایزوکاربوکسازید، لاینزولید، متیلن بلو، مکلوبماید، فنلزین، پروکاربازین، رساگیلین، صفینامید، سلژیلین ، ترانیل سیپرومین) خودداری کنید. بیشتر مهارکننده های MAO همچنین نباید قبل از مداخله با این دارو به مدت دو هفته مصرف شوند. از پزشک خود بخواهید که چه زمانی این دارو را شروع یا متوقف کنید.
در صورت مصرف داروهای دیگری که باعث افزایش سروتونین می شوند خطر ابتلا به سندرم سروتونین یا سمیت افزایش می یابد. به عنوان مثال می توان به داروهای خیابانی مانند MDMA یا "اکستازی" ، سنت جان وارت، داروهای ضد افسردگی خاص (از جمله SSRI های دیگر مانند فلوکستین یا پاروکستین، SNRI ها مانند دولوکستین یا ونلافاکسین)، تریپتوفان، از تعدادی دیگر اشاره کرد. احتمال ابتلا به سندرم سروتونین یا سمیت احتمالاً با شروع یا افزایش دوز این داروها بیشتر است.
در صورت مصرف محصولات دیگری که باعث خواب آلودگی می شوند از جمله الکل، ماری جوانا (حشیش)، آنتی هیستامین ها (مانند ستیریزین، دیفن هیدرامین)، داروهای خواب یا اضطراب (مانند آلپرازولام، دیازپام، زولپیدم)، داروهای شل کننده عضلانی و داروهای تسکین دهنده درد مخدر (مانند کدئین) به پزشک یا داروساز خود بگویید.
برچسب ها را بر روی تمام داروهای خود (از جمله آلرژی، کاهش دهنده درد یا تب، سرماخوردگی و سرفه) بررسی کنید زیرا این داروها ممکن است حاوی موادی باشند که باعث خواب آلودگی شوند یا خطر خونریزی را افزایش می دهند. از داروساز نحوه استفاده مطمئن داروها را سوال کنید.
بسیاری از داروهای اگر همراه اس سیتالوپرام مصرف شوند ممکن است بر ضربان قلب و طولانی شدن (QT) تأثیر بگذارد از جمله آمیودارون، پیموزید، پروکائین آمید، کینیدین، سومالول و سایر موارد.
اس سیتالوپرام بسیار شبیه به سیتالوپرام است. از داروهای حاوی سیتالوپرام در هنگام استفاده از اس سیتالوپرام استفاده نکنید.
این دارو ممکن است با برخی آزمایشات پزشکی / آزمایشگاهی (از جمله اسکن مغزی برای بیماری پارکینسون) تداخل داشته باشد که احتمالاً منجر به نتایج آزمایش کاذب خواهد شد. اطمینان حاصل کنید که پرسنل آزمایشگاه و تمام پزشکان خود می دانند که از این دارو استفاده می کنید.
این لیست کامل نیست. سایر داروها ممکن است با اس سیتالوپرام تعامل داشته باشند از جمله داروهای بدون نسخه، ویتامین ها و محصولات گیاهی بدون نسخه. همه فعل و انفعالات ممکن در این راهنمای دارویی ذکر نشده است.

مراقبت های پرستاری

وقتی که از پیموزید (اوراپ) یا سیتالوپرام (سلکسا) استفاده می کنید نباید از این دارو استفاده کنید.
در طی 14 روز قبل یا 14 روز پس از استفاده از یک مهار کننده MAO از ایزوکاروباکسید، لاینزولید، تزریق متیلن بلو، فنلزین، رساگیلین، سلژیلین یا ترانیل سیپرومین، از اس سیتالوپرام استفاده نکنید.
برخی از جوانان وقتی برای اولین بار از داروی ضد افسردگی استفاده می کنند درباره خودکشی فکر می کنند. برای تغییر در روحیه یا علائم خود هوشیار باشید. هرگونه علائم جدید یا بدترکننده را به پزشک خود گزارش دهید.
در صورت بروز علائم سندروم سروتونین مانند: بی قراری، توهم، تب، تعریق، لرز، ضربان سریع قلب، سفتی ماهیچه ها، انقباض، از بین رفتن هماهنگی، حالت تهوع، استفراغ یا اسهال فوریت های پزشکی را دنبال کنید.
این دارو را به هیچ فرد زیر 12 سال ندهید.
قبل از مصرف اس سیتالوپرام (لکساپرو) با ارائه دهنده خدمات سلامت چه صحبتی باید کرد؟
شما نباید از این داروها استفاده کنید در صورت داشتن حساسیت به اس سیتالوپرام یا سیتالوپرام (سلکسا) یا اگر:
شما همچنین pimozide یا citalopram مصرف می کنید.
در طی 14 روز قبل یا 14 روز پس از استفاده از مهار کننده MAO از اس سیتالوپرام استفاده نکنید.
تعامل با داروهای خطرناک می تواند رخ دهد. مهار کننده های MAO شامل ایزوکاروباکسید، لاینزولید، فنلزین، رساگیلین، سلژیلین و ترانیل سیپرومین است.
برخی از داروها می توانند با اس سیتالوپرام تداخل کنند و یک بیماری جدی به نام سندرم سروتونین ایجاد کنند. مطمئن باشید که پزشک شما می داند که آیا شما داروی محرک، داروهای افیونی، محصولات گیاهی یا داروهای افسردگی، بیماری روانی، بیماری پارکینسون، سردردهای میگرنی، عفونتهای جدی یا جلوگیری از تهوع و استفراغ را نیز مصرف می کنید قبل از انجام هرگونه تغییر در نحوه یا زمان مصرف داروهای خود، از پزشک خود بپرسید.
برای اطمینان از اینکه اس سیتالوپرام برای شما بی خطر است اگر تا به حال بیماریهای زیر را داشته اید به پزشک خود بگویید:
بیماری کبد یا کلیه؛
تشنج؛
سطح پایین سدیم در خون شما؛
بیماری قلبی، فشار خون بالا.
سکته مغزی؛
یک اختلال خونریزی یا لخته شدن خون.
اختلال دو قطبی (افسردگی مانیک)؛ یا
اعتیاد به مواد مخدر یا افکار خودکشی.
برخی از جوانان وقتی برای اولین بار از داروی ضد افسردگی استفاده می کنند درباره خودکشی فکر می کنند. پزشک باید در ویزیت های منظم پیشرفت شما را بررسی کند. خانواده یا سایر مراقبین شما نیز باید نسبت به تغییر در روحیه یا علائم شما هوشیار باشند.
مصرف داروی ضد افسردگی SSRI در دوران بارداری ممکن است باعث مشکلات جدی ریه یا سایر عوارض در کودک شود. اما، اگر مصرف داروی ضد افسردگی خود را متوقف کنید ممکن است عود افسردگی داشته باشید. در صورت بارداری در هنگام مصرف اس سیتالوپرام، فوراً به پزشک خود بگویید. مصرف این دارو در دوران بارداری را بدون توصیه پزشک خود شروع یا قطع نکنید.
اس سیتالوپرام می تواند به شیر مادر منتقل شود و ممکن است به یک کودک شیرده آسیب برساند. در صورت شیردهی کودک به پزشک خود بگویید.
اس سیتالوپرام نباید به کودک کوچکتر از 12 سال داده شود.
ایمنی لکساپرو در دوران بارداری و شیردهی ثابت نشده است. بنابراین، لکساپرو نباید در دوران بارداری استفاده شود مگر اینکه به نظر پزشک، مزایای مورد انتظار برای یک بیمار از خطرات ناشناخته برای جنین بیشتر باشد.
لکساپرو در شیر انسان دفع می شود. لکساپرو را نباید به مادران شیرده اختصاص داد مگر اینکه به نظر پزشک، مزایای مورد انتظار برای بیمار از خطرات احتمالی برای کودک بیشتر باشد.

اشکال دارویی

اشکال دارویی
Lexapro به صورت قرص های 5 ، 10 و 20 میلی گرم و محلول خوراکی: 5 میلی گرم در میلی لیتر در دسترس است.
Escitalopram باید در دمای اتاق از 15 درجه سانتیگراد تا 30 درجه سانتیگراد (59 درجه f تا 86 درجه فارنهایت) نگهداری شود.
Escitalopram به صورت عمومی در دسترس است. برای به دست آوردن این دارو به یک نسخه نیاز دارید.

دوز مصرف

دوز شروع معمول لکساپرو برای درمان افسردگی در بزرگسالان یا نوجوانان 10 میلی گرم یک بار در روز صبح یا عصر است. دوز ممکن است بعد از 3 هفته به 20 میلی گرم یک بار در روز افزایش یابد.
تا زمانی که درمان تا 4 هفته انجام نشده باشد مزایای آن دیده نمی شود. دوز روزانه 20 میلی گرم ممکن نیست مؤثرتر از 10 میلی گرم در روز برای درمان افسردگی نباشد.
دوز برای درمان اختلال اضطراب عمومی 10 میلی گرم یک بار در روز است.
Lexapro را می توان با یا بدون غذا مصرف کرد.

طریقه مصرف

طبق دستورالعمل های موجود در نسخه خود مصرف کنید پزشک ممکن است گاهی اوقات دوز شما را تغییر دهد. این دارو را در مقادیر بیشتر یا کمتر یا بیشتر از مقدار توصیه شده مصرف نکنید.
شما ممکن است اس سیتالوپرام را با یا بدون غذا مصرف کنید. سعی کنید هر روز دارو را به طور همزمان مصرف کنید.
داروی مایع را با سرنگ دوز بندی شده یا یک قاشق یا فنجان مخصوص اندازه گیری دوز اندازه گیری کنید.
ممکن است تا 4 هفته قبل از بهبود علائم دارو را بخورید دارو را طبق دستورالعمل استفاده کنید و در صورت عدم بهبود علائم خود به پزشک بگویید.
استفاده از اس سیتالوپرام را ناگهان متوقف نکنید یا ممکن است علائم ترک ناخوشایند داشته باشید. دستورالعمل پزشک خود را در مورد کم کردن دوز خود دنبال کنید.
در دمای اتاق به دور از گرما و رطوبت، نگهداری شود.
چه اتفاقی می افتد اگر یک دوز (Lexapro) را از دست بدهم؟
دوز از دست رفته را به محض یادآوری مصرف کنید. اگر تقریباً زمان دوز برنامه ریزی شده بعدی شما است از مقدار از دست رفته خود صرفنظر کنید. برای تهیه دوز از دست رفته داروی اضافی مصرف نکنید.
اگر اس سیتالوپرام بیش از حد مصرف کنم چکار کنم؟
به دنبال مراقبت های پزشکی فوری باشید یا با شماره اورژانس تماس بگیرید.

Address

  • نام های دیگر: نام تجاری: Lexapro نام ژنریک: اس سیتالوپرام

Leave a comment

You are commenting as guest.

تمامي كالاها و خدمات سایت رژیم سلامتی، حسب مورد داراي مجوزهای لازم از مراجع مربوطه می باشند و فعاليت‌های اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوری اسلامی ايران است.

تمامي كالاها و خدمات سایت رژیم سلامتی، حسب مورد داراي مجوزهای لازم از مراجع مربوطه می باشند و فعاليت‌های اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوری اسلامی ايران است.

© 2019 , وب سایت رژیم سلامتیاستفاده از مطالب تنها با درج لینک مستقیم مجاز است. حامی: ایمیل مارکتینگ

Search