داروی پرومتازین

توضیحات

Promethazine پرومتازین در گروهی از داروهایی به نام فنوتیازین (FEEN-oh-THYE-aees) است. این کار با تغییر اعمال مواد شیمیایی در مغز شما کار می کند. پرومتازین همچنین به عنوان آنتی هیستامین عمل می کند. این اثرات هیستامین شیمیایی طبیعی بدن را در بدن شما متوقف می کند.
پرومتازین برای درمان علائم آلرژی مانند خارش، آبریزش بینی، عطسه، چشم های خارش دار یا آبریزش، کهیر و خارش پوستی استفاده می شود. همچنین از بیماری حرکتی جلوگیری می کند و تهوع و استفراغ یا درد پس از جراحی را درمان می کند. همچنین به عنوان یک کمک آرام بخش یا خواب استفاده می شود.
پرومتازین برای درمان علائم آسم، پنومونی یا سایر عفونت های پایین دستگاه تنفسی استفاده نمی شود.

عوارض دارو

در صورتی که نشانه ای از واکنش های آلرژیک کهیر، تنفس سخت، تورم چهره، لبها، زبان یا گلو داشته باشید باید کمک پزشکی اضطراری دریافت کنید.
مصرف پرومتازین را متوقف کنید در صورتی که:
خواب آلودگی شدید، تنفس ضعیف یا کم عمق.
یک احساس سرگیجه،
سردرگمی، بی قراری، توهم، کابوس؛
تشنج،
ضربان قلب سریع یا آرام؛
زردی (زرد شدن پوست یا چشم)؛
حرکات غیرقابل کنترل عضلانی در چهره شما (جویدن، لب خوردن، چرت زدن، حرکت زبان، چشمک زدن یا حرکت چشم)؛
کبودی یا خونریزی آسان (خونریزی بینی، لثه)؛
ضعف ناگهانی یا احساس ضعف، تب، لرز، گلو درد، زخم دهان، لثه قرمز یا متورم، بلع مشکل؛ یا
واکنش شدید سیستم عصبی - بسیار سفت (سفت و سخت) عضلات، تب بالا، تعریق، گیجی، ضربان قلب سریع یا ناهموار، لرزش،
عوارض جانبی مانند سردرگمی و خواب آلودگی شدید ممکن است در افراد مسن بیشتر باشد.
عوارض جانبی متداول پرومتازین عبارتند از:
خواب آلودگی، سرگیجه؛
زنگ در گوش شما؛
دوبینی؛
احساس عصبی؛
دهان خشک،
احساس خستگی، مشکلات خواب (بی خوابی).
این لیست کاملی از عوارض جانبی نیست و ممکن است برخی دیگر رخ دهند. در مورد عوارض جانبی با پزشک خود مشورت کنید.

تداخل های دارویی

داروهای سرماخوردگی یا آلرژی، آرام بخش ها، داروهای ضد درد مخدر، قرص های خواب آور، ارامش عضلانی، دارو برای صرع، افسردگی یا اضطراب می تواند با پرومتازین تعامل و باعث مشکلات پزشکی یا عوارض جانبی را افزایش دهد. اگر به طور منظم از هر یک از این داروها استفاده می کنید به پزشک خود اطلاع دهید.
اگر از هر یک از داروهای زیر استفاده می کنید، به پزشک خود نیز بگویید:
لیتیم (Eskalith, Lithobid)؛
آتروپین (Atreza، سال-تروپین)، بلادونا (Donnatal، و غیره)، بنزتروپین، دیمن هیدرینات (Dramamine)، methscopolamine (Pamine) و یا اسکوپولامین (Transderm-Scop
چنین داروهای ضد فشار خون به عنوان گوانادرل (Hylorel)،گوآنتیدین (ismelin)، پروپرانولول (ایندرال) و غیره.
یک رقیق کننده خون مانند وارفارین ((Coumadin؛
برونکویالاتورها مانند ایپراتروپیوم (Atrovent) و یا تیوتروپیوم (Spiriva)؛
داروهای مثانه یا ادرار: مانند اکسی بوتینین (Ditropan, Oxytrol) ، سولیفناسین (Vesicare) و غیره.
یک مهار کننده MAO : مانند ایزوکاربوکسازید (Marplan)، ترانیل سیپرومین (Parnate)، فنلزین (ناردیل) و یا سلجیلین (Eldepryl، Emsam)؛
دارو برای درمان بیماری پارکینسون، سندرم پای بی قرار، یا تومور غده هیپوفیز (پرولاکتینوما)؛ یا
دارو برای درمان زخم معده و یا سندرم روده تحریک پذیر، مانند dicyclomine (Bentyl)، glycopyrrolate (Robinul)، هیوسیامین (Anaspaz، Cystospaz، Levsin، و غیره)، mepenzolate (Cantil) و یا پروپانتنین (Pro-Banthine).
این لیست کامل نیست و بسیاری از داروهای دیگر نیز می توانند با پرومتاز ارتباط برقرار کنند.

مراقبت های پرستاری

در هنگام استفاده از پرومتازین در صورت تحرک و یا حرکات غیرقابل کنترل چشمان، لب ها، زبان، صورت، آرنج و یا پاها مصرف پرومتازین متوقف و با پزشک خود تماس بگیرید. این می تواند نشانه های اولیه عوارض جانبی خطرناک باشد. پرومتازین نباید به کودک زیر سن 2 سال داده شود. پرومتازین می تواند باعث ایجاد مشکلات تنفسی شدید یا مرگ در یک کودک در کودکان بسیار جوانتر شود. در هنگام دادن این دارو به کودک در هر سنی، به دقت دستورالعمل های دکتر خود را دنبال کنید.
پرومتازین می تواند عوارض جانبی ایجاد کند که ممکن است فکر یا واکنش شما را مختل کند. مراقب باشید اگر شما رانندگی یا انجام هر کاری که نیاز به بیداری و هشدار است. اجتناب از نوشیدن الکل، که می تواند برخی از عوارض جانبی پرومتازین را افزایش دهد. داروهای بسیاری وجود دارد که می توانند با پرومتازین ارتباط برقرار کنند. در مورد داروهای تجویزی و ضد بارداری که استفاده می کنید به پزشک خود اطلاع دهید. این شامل ویتامین ها، مواد معدنی، محصولات گیاهی و داروهایی است که پزشکان دیگر تجویز می کنند. بدون صحبت کردن با پزشک خود، از دارو استفاده نکنید. لیستی از داروهای مورد استفاده خود را در اختیار داشته باشید و این لیست را به پزشک یا سایر ارائه دهنده خدمات سلامتی که شما را درمان می کند نشان دهید.
قبل از مصرف این دارو
پرومتازین نباید به کودک زیر سن 2 سال داده شود. پرومتازین می تواند مشکلات زیادی در تنفس یا مرگ و میر کودکان بسیار جوان داشته باشد. در هنگام دادن این دارو به کودک در هر سنی، به دقت دستورالعمل های دکتر خود را دنبال کنید.
اگر شما به پرومتازین یا داروهایی مانند کلرپرومازین، فلوفنازین، mesoridazine، پرفنازین، پروکلرپرازین، تیوریدازین و یا تری فلوپرازین حساسیت دارید نباید از این دارو استفاده نمایید.
برای اطمینان از اینکه پرومتازین برای شما ایمن است به پزشک خود بگویید اگر شما:
آسم، بیماری مزمن انسدادی ریه (COPD)، آپنه خواب یا سایر اختلالات تنفسی
آلرژی سولفیت؛
سابقه تشنج
یک سیستم ایمنی ضعیف (افسردگی مغز استخوان)؛
گلوکوم؛
پروستات بزرگ یا مشکلات ادرار کردن
زخم معده یا انسداد
بیماری قلبی یا فشار خون بالا؛
بیماری کبد؛
تومور غدد آدرنال (فئوکروموسیتوم)؛
سطح پایین کلسیم در خون شما (هیپوکلسمی)؛ یا
اگر در هنگام استفاده از پرومتازین یا هر فنوتیازین دیگر یک اثر جانبی جدی داشته باشید
شناخته شده نیست که آیا پرومتازین به نوزاد متولد شده آسیب می رساند. در صورت استفاده از این دارو، حامله یا بلافاصله باردار نشوید.
شناخته شده نیست که آیا پرومتازین از شیر مادر منتقل می شود و یا می تواند به یک کودک شیرخوار آسیب برساند. لذا هنگام شیردهی نباید از این دارو استفاده کنید.
پرومتازین را دقیقاً همانطور که توسط پزشک شما تجویز شده است مصرف کنید. پزشک ممکن است گاهی اوقات دوز خود را تغییر دهد تا مطمئن شود بهترین نتایج را دریافت می کنید. این دارو را در مقادیر بزرگتر یا کوچکتر و یا طولانی تر از توصیه مصرف نکنید.
پرومتازین اغلب هنگام خواب یا قبل از غذا مصرف می شود. برای بیماری حرکت، پرومتازین معمولاً در عرض یک ساعت قبل از سفر آغاز می شود. هنگام استفاده برای جراحی، پرومتازین معمولاً در شب قبل از عمل جراحی استفاده می شود.
اگر کودک از این دارو استفاده می کند، اگر کودک تغییرات در وزن داشته باشد به پزشک اطلاع دهید. دوز پرومتازین براساس وزن در کودکان است و هر تغییری ممکن است دوز فرزند شما را تحت تاثیر قرار دهد.
دمای اتاق را از رطوبت، گرما و نور حفظ کنید.
این دارو ممکن است تفکر یا واکنش شما را مختل کند. هنگام رانندگی یا انجام هر کاری که نیاز به هشدار شما باشد مراقب باشید. از صعود سریع از موقعیت نشسته یا خوابیده اجتناب کنید ممکن است احساس سرگیجه کنید. برای جلوگیری از افتادن پایدار باشید.
نوشیدن الکل می تواند برخی از عوارض جانبی پرومتازین را افزایش دهد.
از قرار گرفتن در معرض نور خورشید یا تختهای برنزه اجتناب کنید. پرومتازین می تواند باعث آفت دهان شما شود. وقتی در خارج از منزل هستید لباس محافظ بپوشید و ضدآفتاب (SPF 30 یا بالاتر) استفاده کنید.

اشکال دارویی

اشکال دارویی
شربت: 5mg/5ml 60ML
آمپول: mg/ml 2ML, 25mg/ml 1ML
قرص: 25 میلی گرمی C.tab

دوز مصرفی پرومتازین

دوز نرمال پرومتازین بزرگسالان برای آنافیلاکسی:
تزریق داخل وریدی: 25 میلی گرم IV یا IM و سپس پاسخ را از نزدیک مشاهده کنید. این دوز ممکن است در صورت نیاز در عرض 2 ساعت تکرار شود. در صورت نیاز به ادامه دارو، باید به محض این که لازم باشد، باید درمان های خوراکی آغاز شود.
خوراکی: 25 میلی گرم خوراکی این دوز هر 4 ساعت در صورت نیاز مورد تکرار قرار گرفت.
رکتوم: 25 میلی گرم یک بار یکبار داخل رکتوم این دوز هر 4 ساعت در صورت نیاز مورد تکرار قرار گیرد.
مصرف روزانه بزرگسالان برای واکنش آلرژیک:
خوراکی یا رکتال: قبل از غذا 12.5 میلی گرم و در صورت نیاز 25 میلی گرم در وقت خواب استفاده شود. متناوباً، یک دوز 25 میلی گرم تنها در زمان خواب و یا از mg 6.25 تا mg 12.5 سه بار در روز استفاده می شود.
IM یا IV: 25میلی گرم، ممکن است در صورت لزوم در 2 ساعت تکرار شود.
دوز بزرگسالان معمولی پرومتازین برای رینیت آلرژیک:
تزریق داخل وریدی: 25 میلی گرم IV یا IM، و سپس مشاهده پاسخ از نزدیک. این دوز ممکن است در صورت نیاز در عرض 2 ساعت تکرار شود. در صورت نیاز به ادامه دارو، باید به محض این که لازم باشد، باید درمان های خوراکی آغاز شود.
خوراکی: 25 میلی گرم در زمان خواب. در عوض، 12.5 میلی گرم ممکن است قبل از غذای شبانه و دوباره در زمان خواب برای اثرات آنتی هیستامین استفاده شود.
رکتال: 25 میلی گرم در زمان خواب. در عوض، 12.5 میلی گرم ممکن است قبل از غذای شبانه و دوباره در زمان خواب برای اثرات آنتی هیستامین استفاده شود.
ایمنی پرومتازین برای درمان طولانی مدت رینیت آلرژیک اثبات نشده است.
مصرف روزانه بزرگسالان برای آرامبخش ملایم:
تزریق داخل وریدی: 25 میلی گرم IV یا IM، و سپس مشاهده پاسخ از نزدیک. دوز اضافی تا 50 میلی گرم ممکن است برای دستیابی به اثر بالینی مورد نظر قرار گیرد.
خوراکی: 25 میلی گرم یک بار دوز اضافی تا 50 میلی گرم ممکن است برای دستیابی به اثر بالینی مورد نظر قرار گیرد.
رکتال: 25 میلی گرم یک بار دوز اضافی تا 50 میلی گرم ممکن است برای دستیابی به اثر بالینی مورد نظر قرار گیرد.
دوز بزرگسالان معمولی پرومتازین برای بیماری های حرکتی:
دهان و یا رکتال: 25 میلی گرم 30 تا 60 دقیقه قبل از مسافرت و سپس هر 12 ساعت در صورت نیاز.
مصرف روزانه بزرگسالان برای تهوع / استفراغ:
خوراکی، رکتال، IM یا وریدی : 12.5 تا 25 میلی گرم هر 4 تا 6 ساعت در صورت نیاز.
دوز بزرگسالان معمولی برای کهیر:
تزریق داخل وریدی: 25 میلی گرم IV یا IM، و سپس مشاهده پاسخ از نزدیک. این دوز ممکن است در صورت نیاز در عرض 2 ساعت تکرار شود. در صورت نیاز به ادامه دارو، باید به محض این که لازم باشد باید درمان های خوراکی آغاز شود.
خوراکی: 25 میلی گرم در زمان خواب. در عوض، 12.5 میلی گرم ممکن است قبل از غذای شبانه و دوباره در زمان خواب برای اثرات آنتی هیستامین استفاده شود.
رکتال: 25 میلیگرم در زمان خواب. در عوض، 12.5 میلی گرم ممکن است قبل از غذای شبانه و دوباره در زمان خواب برای اثرات آنتی هیستامین استفاده شود.
مصرف برای بزرگسالان:
خوراکی، رکتال، IM یا وریدی: 25 تا 50 میلی گرم / دوز.
معمولا بزرگسالان دچار سرگیجه:
سرگیجه حاد:
ابتدا: 25 میلی گرم IM، IV، خوراکی یا شیاف.
دوز نگهداری: 12.5 تا 50 میلی گرم هر 4 تا 8 ساعت.
حداکثر دوز روزانه نباید از 75 میلی گرم تجاوز کند.
معمولا دوز کودکان برای واکنش آلرژیک:
برای کودکان 2 سال یا بالاتر: دهان و یا رکتال: 0.1 mg/kg/dose هر 6 ساعت در روز و mg/kg/dose 0.5 در زمان خواب در صورت نیاز.
دوز کودکان معمولی برای بیماری حرکت:
کودکان بیش از 2 سال یا مساوی 2 سال: خوراکی یا رکتال: 0.5 میلی گرم / کیلوگرم (حداکثر 25 میلی گرم) از 30 دقیقه تا 1 ساعت قبل از خروج، و سپس هر 12 ساعت در صورت نیاز.
مصرف معمول کودکان برای تهوع / استفراغ:
کودکان بیش از 2 سال یا مساوی 2 سال: دهان و رکتوم، IM یا IV: دوز 0.25 to 1 mg/kg/dose (نباید بیش از 25 میلی گرم) 4 تا 6 بار در روز در صورت نیاز.
دوز مصرف روزمره کودکان برای جراحی:
کودکان بیش از 2 سال یا مساوی 2 سال: Sedation: دهانی، IM، IV، یا رکتال: 0.5 تا 1 میلی گرم بر کیلوگرم / دوز (حداکثر 25 میلی گرم) هر 6 ساعت در صورت نیاز.
کودکان بیش از 2 سال یا مساوی 2 سال: قبل از عمل جراحی / هیپنوتیزم: ، IV  عصلانی 1.1 میلی گرم / کیلوگرم یک بار در ترکیب با یک ضد درد یا هیپنوتیزم (در دوز کم) و با یک داروی آتروپین (در دوز مناسب). توجه: دوز پرومتازین نباید از نصف دوز بالغین پیشنهادی تجاوز کند.

Address

  • نام های دیگر: نام برند: Phenergan

Leave a comment

You are commenting as guest.

تمامي كالاها و خدمات سایت رژیم سلامتی، حسب مورد داراي مجوزهای لازم از مراجع مربوطه می باشند و فعاليت‌های اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوری اسلامی ايران است.

تمامي كالاها و خدمات سایت رژیم سلامتی، حسب مورد داراي مجوزهای لازم از مراجع مربوطه می باشند و فعاليت‌های اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوری اسلامی ايران است.

© 2019 , وب سایت رژیم سلامتیاستفاده از مطالب تنها با درج لینک مستقیم مجاز است.

Search