پزشکی

عفونت تعویض مفصل زانو: آنچه شما باید بدانید

عفونت تعویض زانو ممکن است پس از یک عمل جراحی برای جایگزینی مفصل زانو ایجاد شود.

 

علائم عفونت جایگزین زانو چیست و بیشترین خطر ابتلا به آن چیست؟

جراحی جایگزینی زانو، همچنین به نام آرتروپلاستی زانو، یکی از رایج ترین انواع جراحی انتخابی است. برآورد شده است که تا سال 2030، 3.48 میلیون جایگزین زانو در ایالات متحده انجام خواهد شد.
جراحی جایگزینی زانو ممکن است لازم باشد اگر فرد دارای درد شدید زانو یا تورم شدید باشد که بر توانایی آنها در انجام فعالیت های روزمره تاثیر می گذارد.
اکثر مردم بدون درد هستند و بعد از عمل جراحی تحرک پیدا می کنند با این حال، برخی از افرادی که جراحی جایگزین زانو را دارند ممکن است یک عفونت ایجاد شود.
این مقاله به بررسی علائم، علل، عوامل خطر و درمان برای عفونت جایگزین زانو می پردازد. همچنین در مورد آنکه چگونه از عفونت جایگزینی زانو جلوگیری کنیم بحث شده است.

مطلب مرتبط: رژیم لاغری آنلاین
نرم افزار رژیم لاغری، برنامه کاهش وزن خود را به صورت آنلاین در موبایل و ایمیل خود دریافت کنید
رژیم لاغری
 

عفونت تعویض زانو چیست؟

عفونت تعویض زانو ممکن است در هر زمان پس از عمل رخ دهد.
عفونت جایگزین زانو ممکن است در زخم بعد از جراحی ایجاد شود. همچنین ممکن است در اطراف ایمپلنت مصنوعی که برای جایگزینی مفصل زانو مورد استفاده قرار می گیرد رخ دهد. باکتری های خطرناک وارد زخم معمولاً باعث عفونت می شوند.
عفونت جایگزین زانو می تواند در هر زمان پس از عمل رخ دهد. مثلا:
در طول بستری بیمارستان بعد از جراحی
هنگامی که یک فرد پس از جراحی به خانه می رود
ماهها یا حتی سالها پس از جراحی
به گفته آکادمی آمریکایی جراحان ارتوپدی، تنها یک نفر در هر 100 نفر که جایگزین مفصل ران یا زانو هستند یک عفونت را ایجاد می کند.

علائم و نشانه ها

پس از عمل جراحی جایگزینی زانوی طبیعی موارد زیر را پیگیری کنید:
تورم ملایم در زانو یا مچ پا
برخی از قرمزی در اطراف برش یا زانو
گرما در اطراف برش یا زانو
این علائم پس از جراحی عفونت را نشان نمی دهد و نباید باعث نگرانی شود. این علائم باید در طول زمان بهبود یابد.
اگر علائم پس از جراحی در طول زمان بدتر شوند ممکن است نشانه ای از عفونت باشد.
فردی که یک یا چند مورد از علائم زیر را تجربه می کند ممکن است عفونت جایگزین زانو داشته باشد:
عدم توانایی راه رفتن بدون درد از زمانی که دکتر راه رفتن را دستور می دهد باید بدون درد باشد.
افزایش درد و سفتی در مفصل مصنوعی.
گرما، قرمزی و رطوبت در اطراف برش یا کل زانو.
ترشحات خاکستری از برش، به خصوص اگر آن دارای بوی بد باشد.
تب بالای 100 درجه فارنهایت (37.8 درجه سانتیگراد).
لرز و یا عرق شبانه.
خستگی.

علل عفونت تعویض زانو

پس از عمل جراحی جایگزینی زانو، باکتری ها ممکن است از طریق زخم که در آن برش جراحی ایجاد شده بود وارد بدن فرد شود. اگر باکتری به یک مفصل زانو متصل شود ممکن است چند برابر شود و باعث عفونت شود.
بعضی از باکتری ها بی خطر هستند مانند آنهایی که به طور طبیعی در معده هستند در حالی برخی دیگر ممکن است به فرد آسیب برساند و باعث عفونت شوند. سیستم ایمنی بدن معمولاً باکتری های مضر که به جریان خون وارد می شوند را می کشد.
هنگامی که یک فرد تعویض زانو می شود مفصل زانو خود را با یک اتصال مصنوعی ساخته شده از فلز و پلاستیک جایگزین می کند. از آنجا که این مواد ارگانیک نیستند از بین بردن باکتری ها توسط بدن سخت تر می شود.

عوامل خطر

سیگار کشیدن ممكن است خطر ابتلا به عفونت بعد از جراحی را افزایش دهد.
در هر فرد با جایگزینی زانو عفونت بعد از عمل می تواند ایجاد شود اما برخی از گروه ها در معرض خطر بیشتر عفونی هستند. اینها افرادی هستند که:
کمبود سیستم ایمنی مانند HIV یا لنفوم داشته باشد.
دیابت داشته باشید.
گردش خون ضعیف در دست یا پا داشته باشند.
از درمان هایی که سیستم ایمنی را مهار می کنند مانند شیمی درمانی یا کورتیکواستروئیدها استفاده می کنند.
دارای عفونت های مکرر ادراری باشد.
BMI بیش از 50 سال داشته باشد.
مشکلات دندانی داشته باشد.
درماتیت یا پسوریازیس وجود داشته باشد.
آرتریت روماتوئید داشته باشد.
سیگار بکشد.
از قبل عمل جراحی زانو داشته باشد.
یک عفونت از قبل در زانوی مصنوعی باشد.

تشخیص عفونت تعویض زانو

یک پزشک ممکن است قادر به تشخیص عفونت جایگزین زانو با یک معاینه بصری باشد.
گاهی اوقات پزشک ممکن است نیاز به تحقیق در مورد نوع باکتری عامل عفونت باشد که با استفاده از یک یا چند آزمایش زیر انجام می دهد:
تست خون: این می تواند به اندازه گیری التهاب در بدن کمک کند که می تواند عفونت را نشان دهد.
تست تصويربرداری: اين امر می تواند به تشخيص عفونت در مفصل مصنوعی کمک کند. نمونه هایی از آزمایش های تصویربرداری شامل اشعه ایکس، تست های کامپیوتری (CT)، تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) یا اسکن استخوان است.
آسپیراسیون مفصل: مایع را از زانو گرفته شده و برای باکتری و گلبول های سفید مورد آزمایش قرار می گیرد. تعداد زیادی از گلبول های سفید خون علامت آن است که بدن در معرض عفونت است.

درمان عفونت تعویض زانو

درمان های متعددی برای عفونت تعویض زانو وجود دارد که شامل هر دو روش غیر جراحی و جراحی می باشد.
درمان غیر جراحی
بعضی از عفونت های جایگزین زانو سطحی هستند به این معنی که عفونت به پوست و بافت اطراف مفصل رسیده است اما بر روی مفصل مصنوعی تاثیر نمی گذارد.
عفونت موضعی جایگزین زانو ممکن است با آنتی بیوتیک خوراکی یا داخل وریدی (IV) درمان شود.
درمان جراحی
اگر عفونت جایگزین زانو عمیق تر از پوست و بافت اطراف مفصل شود ممکن است نیاز به جراحی داشته باشد. گزینه های درمان جراحی عبارتند از:
دبریدمان: این یک تخلیه جراحی مفصل است. هر گونه بافت نرم افزاری آلوده حذف می شود و مفصل مصنوعی تمیز می شود. درپوش های پلاستیکی یا اسپکتروسکوپی در مفصل مصنوعی جایگزین می شود. آنتی بیوتیک های IV را بعد از جراحی دریافت خواهید کرد.
جراحی مرحله ای: این شامل یک سری از جراحی ها برای برداشتن و جایگزین مفصل مصنوعی است. این ممکن است لازم باشد اگر عفونت چند ماه یا سال ها پس از جایگزینی زانوی اولیه ایجاد شده باشد.
مراحل مختلف عمل جراحی معمولاً شامل موارد زیر است:
حذف مفصل مصنوعی: هنگامی که عفونت عمیق و طولانی مدت باشد مفصل مصنوعی باید برداشته شود.
شستشوی مفصلی: شستشو کمک می کند تا از عفونت بافت نرم در مفصل خلاص شود.
قرار دادن محلول آنتی بیوتیک در فضای مفصل: این کمک می کند تا فضای مفصل را حفظ کرده در حالی که عفونت درمان می شود و مفصل را هموار می کند.
آنتی بیوتیک های IV: این کمک به کشتن عفونت می کند. پزشک ممکن است دارو را تا بالای 6 هفته نسخه کند.
جراحی جایگزین زانو جدید: پس از درمان عفونت، جراحی جایگزین زانو می تواند انجام شود. پزشک انتی بیوتیک مفصل را برداشته و یک مفصل زانو برای فرد قرار می دهد.

پیشگیری

خطر ابتلا به عفونت ممکن است با مصرف آنتی بیوتیک بلافاصله قبل، در طی و بعد از عمل کاهش یابد.
قبل و بعد از جراحی جایگزین زانو، مراحل زیر ممکن است به کاهش خطر ابتلا به عفونت کمک کنند:
با استفاده از آنتی بیوتیک های پیشگیرانه: طبق بررسی 2013، داروهای پیشگیرانه ممکن است به کاهش خطر عفونت جایگزین زانو کمک کنند.
استفاده از آنتی بیوتیک ها: این باید قبل، در طول و بعد از عمل تا 24 ساعت بلافاصله پس از عمل جراحی استفاده شود.
کوتاه نگهداشتن زمان جراحی: زمان عملیاتی کوتاه مدت زمان زخم باز و آسیب پذیری عفونت را کاهش می دهد.
کاهش تعداد افراد مراجعه کننده: محدود کردن تعداد افراد و محدود کردن تعداد دفعاتی که می آیند می تواند باعث کاهش میزان باکتری در اتاق و کاهش خطر ابتلا به عفونت شود.
استفاده از تجهیزات استریل: ابزار و مفصل مصنوعی باید تماماً استریل شود.
غربالگری برای باکتری در بینی: اگر یک فرد نوع خاصی از باکتری های مضر در مجرای بینی داشته باشد ممکن است خطر عفونت را افزایش یابد. بعضی از بیمارستان ها قبل از عمل برای این باکتری ها اسکرینینگ می کنند. اگر باکتری های مضر یافت شوند برای استفاده فرد یک پماد ضد باکتری به او داده می شود. بعضی از مراکز پزشکی معمولاً چندین روز قبل از عمل جراحی مجرای بینی را با موپیروسین دکلنیزه می کنند.
شستشو با کلرهگزیدین: این ممکن است به کاهش تعداد باکتری های مضر بر روی پوست قبل از عمل کمک کند.

دکتر فتحی
Author: دکتر فتحی

امیدوارم کمکی هرچند کوچک به ارتقا سلامت جامعه شود. سوالات خود را می توانید در انجمن سلامتی مطرح نمایید برای مطرح کردن سوال کلیک کنید. جهت مطرح کردن سوالات خصوصی کلیک کنید.
.




سوال یا نظر خود را مطرح نمایید.

ارسال نظر به صورت مهمان ثبت نام or ورود به حساب کاربری
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location

نظرات (1)

رتبه 2 از 5 بر مبنای 1 رای

  1. باران
  1. 2 / 5

سلام ممنونم مقاله خوبی بود استفاده کردم

  پیوست ها
 
هنوز هیچ نظری درباره این پست وجود ندارد

تمامي كالاها و خدمات سایت رژیم سلامتی، حسب مورد داراي مجوزهای لازم از مراجع مربوطه می باشند و فعاليت‌های اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوری اسلامی ايران است.

تمامي كالاها و خدمات سایت رژیم سلامتی، حسب مورد داراي مجوزهای لازم از مراجع مربوطه می باشند و فعاليت‌های اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوری اسلامی ايران است.

© 2018 , وب سایت رژیم سلامتیاستفاده از مطالب تنها با درج لینک مستقیم مجاز است.

Search