پزشکی

درمان های خانگی بیماری نقرس

درمان بیماری نقرص

بیماری نقرس نوعی آرتریت التهابی مرتبط با کریستال است که بیشتر به عنوان یک حمله حاد مطرح می شود اما می تواند باعث آرتریت مزمن شود.

این وضعیت با افزایش درد و تورم در مفاصل پاهای شما به خصوص انگشتان پا، انگشتان دست، مچ دست، زانو، مچ پا و آرنج مشخص می شود.
هنگامی که بدن ترکیبات شیمیایی معروف به پورین را متابولیزه می کند اسید اوریک محصول تجزیه است. وقتی اسید اوریک بیش از حد در جریان خون وجود داشته باشد نقرس ایجاد می شود.
اسید اضافی متبلور می شود تا رسوبات شبه سوزنی در داخل و اطراف مفاصل و بورس ایجاد شود که می تواند باعث درد شدید، تورم، قرمزی، گرما و در بعضی مواقع تحرک محدود در مفصل (های) آسیب دیده شود.
تجمع تدریجی اسید اوریک رسوب شده یا کریستال های اورات می تواند مفصل آسیب دیده را به شدت متورم کند این تورم، مفاصل را به حالت ناتوان کننده و تغییر شکل در می آورد.
نقرس، افراد هر دو جنس را تحت تأثیر قرار می دهد اما در مردان بیشتر از زنان شیوع دارد. تنها پس از یائسگی، زنان تمایل بیشتری به نقرس دارند.

چه عواملی باعث نقرس می شود؟

اسید اوریک یک ماده زاید متابولیک متداول است که در خون وجود دارد که توسط کلیه ها فیلتر شده و از طریق ادرار از بین می رود.
نقرس هنگامی اتفاق می افتد که اسید اوریک در بدن وجود دارد که می تواند به دلیل تولید بیش از حد یا عدم توانایی کلیه ها برای خلاص شدن از مقدار بیش از حد آن، اتفاق بیفتد.
با گذشت زمان، اسید اوریک اضافی بسیار اشباع می شود و کریستال های اورات مونو سدیم تیز را تشکیل می دهد که سپس در بافت مفاصل شما قرار می گیرند.
عوامل زیر می توانند به میزان بالای اسید اوریک در بدن کمک کرده و شانس ابتلا به نقرس را افزایش دهند.
مصرف بیش از حد غذاهای پرمصرف از جمله غذاهای حاوی گوشت ماهی و صدف .
نوشیدن زیاد الکل.
مصرف زیاد نوشیدنی های قندی و غذاهایی که حاوی مقدار زیادی فروکتوز هستند.
بافتهایی که می توانند تحت تأثیر نقرس قرار گیرند
هیچ مفصلی در بدن وجود ندارد که از علائم نقرس در امان باشد اما این بیماری مفصل پایه پنجه بزرگ را بیش از سایرین هدف قرار می دهد. این عمدتاً به دلیل قرار گرفتن انگشتان پا است که از قلب دورتر است.
با توجه به این فاصله، خون تازه پمپ شده تمایل دارد تا زمان رسیدن به اندام، گرمای خود را از دست بدهد و باعث می شود پاهای شما به طور طبیعی سردتر از قسمت فوقانی بدن باشد.
اسید اوریک در صورت قرار گرفتن در معرض دمای خنک، به شکل کریستالهای ادرار جامد می شود.
نقرس به طور عمده انواع زیر را هدف قرار می دهد:

مطلب مرتبط: رژیم لاغری آنلاین
نرم افزار رژیم لاغری، برنامه کاهش وزن خود را به صورت آنلاین در موبایل و ایمیل خود دریافت کنید
رژیم لاغری
 

مفاصل

نقرس می تواند در هر مفصل از جمله ستون فقرات ایجاد شود. با این حال، مفصلی که بیشتر از همه درگیر نقرس است اولین مفصل متاتارسوفالانژال (1MTP) است که در قسمت زیرین انگشت بزرگ قرار دارد. نقرس که روی این مفصل تأثیر می گذارد معمولاً به عنوان podagra شناخته می شود.
نقرس اغلب در مفاصل کوچک مانند مفصل هایی که در انگشتان دست، مچ دست و آرنج و همچنین مفاصل بزرگی مانند زانو و لگن وجود دارد مشاهده می شود.

بورسا

Bursae کیسه های نازک پر از مایع هستند که در محل اتصال بین استخوان ها و بافت نرم اطراف آن قرار دارند.
این کوسن روان کننده به پوست، ماهیچه ها، رباط ها و تاندون های موجود در مفصل اجازه می دهد تا بر روی استخوان صافقرار گیرد و از ساییدگی آنها در برابر یکدیگر جلوگیری کنند.
بورساها با به حداقل رساندن اصطکاک بین بافت اسکلتی و بافت نرم مخالف، به تسهیل حرکت آسان مفصل کمک می کنند.
اگرچه بورس در تمام بدن وجود دارد نقرس در درجه اول مناطقی که نوک آرنج و قسمت جلوی زانو را پوشانده است هدف قرار می دهد.

علائم و نشانه های نقرس چیست؟

علائم زیر پیشرفت حمله نقرس را توضیح می دهد:
علائم حمله نقرس به طور ناگهانی و سریع بروز می کند.
بیشتر حملات نقرس در طول شب یا اوایل صبح آغاز می شود و بر مفصل انگشتان پا تأثیر می گذارد.
در شروع حمله، شما ممکن است درد و تورم شدیدی را در مفصل آسیب دیده تجربه کنید که طی 12-24 ساعت بعدی بدتر می شود.
در اوج حمله، درد در مفصل می تواند غیرقابل تحمل باشد.
ممکن است پوست بالای مفصل ملتهب براق، قرمز و گرم در لمس شود.
ممکن است پوست بالای مفصل آسیب دیده، حتی بعد از یک اشاره شروع به لایه برداری کند.
همانطور که از استفاده از مفصل آسیب دیده خودداری می کنید آن می تواند با گذشت زمان سفت شود که می تواند دامنه حرکت و همچنین حرکت کلی شما را به شدت مختل کند.
حملات نقرس ممکن است در ابتدا فقط یک مفصل را درگیر کند اما حملات بعدی می توانند چندین مفاصل را تحت تأثیر قرار دهند.
علائم ناتوان کننده حمله نقرس می تواند یک هفته یا بیشتر طول بکشد.
در موارد شدید و طولانی مدت نقرس، تجمع تدریجی کریستال های اورات در مفاصل، می تواند باعث فرسایش مفصل و همچنین ناهنجاری های استخوانی و مفصل شود.

تشخیص نقرس

نقرس بر اساس سابقه پزشکی فرد، معاینه فیزیکی مفصل آسیب دیده و آزمایشات اضافی مانند موارد زیر تشخیص داده می شود:

تست اسید اوریک

پزشک برای ارزیابی میزان اسید اوریک شما آزمایش خون یا آزمایش ادرار انجام خواهد داد.
آزمایش اسید اوریک خون شامل استفاده از سوزن برای کشیدن مقدار کمی خون از ورید در بازوی شما و سپس آزمایش نمونه خون برای اندازه گیری میزان اسید اوریک است.
از طرف دیگر، آزمایش اسید اوریک ادرار نیاز است تا بیمار ادرار خود را بیش از یک روز جمع کند. سپس نمونه ادرار بررسی می شود تا میزان اسید اوریک موجود در آن مشخص شود.
نتایج این آزمایشات به تنهایی نمی تواند مشخص کند که شما نقرس دارید یا نه، اما آنها می توانند سطح اسید اوریک بالا را تعیین کنند که یک پیش شرط اساسی برای شروع نقرس است.
گفته می شود همچنین به احتمال زیاد بعضی از افراد با سطح اسید اوریک بالا ممکن است هرگز دچار نقرس نشوند.

تجزیه و تحلیل سیالات

وجود بلورهای ادرار در مفصل مبتلا به طور قطعی مشخص می کند که شما نقرس دارید یا نه.
برای این منظور، پزشک از طریق سوزن مایع را از مفصل استخراج می کند که پس از آن برای ردیابی کریستال های اسید اوریک تحت میکروسکوپ بررسی می شود.
اگر نقرس برای مدت طولانی درمان نشود ممکن است اسید اوریک کریستالیزه شده جمع شود تا یک توده زیر پوست تشکیل شود.
چنین ته نشین های متراکم از کریستال های اورات به عنوان tophi شناخته می شوند و معمولاً در اواخر مرحله نقرس ظاهر می شوند.
در چنین حالتی، پزشک از یک روش خاص به نام arthrocentesis برای بیرون کشیدن مایعات از مفصل متورم استفاده می کند.

اشعه ایکس

نیاز به اشعه ایکس ممکن است در موارد پیشرفته نقرس برای تعیین میزان خسارت ایجاد شود. در مراحل اولیه نقرس، رسوب ادرار بسیار کم است تا توسط این تکنیک های تصویربرداری مشخص شود.
بنابراین، اشعه ایکس برای مفصل به ندرت در ابتلا به شرایط اولیه مفید خواهد بود.
اکثر بیماران مبتلا به نقرس خیلی قبل از اینکه کریستال های ادرار و ناهنجاری جسمی روی اشعه ایکس قابل مشاهده باشند برای درد مفاصل خود به دنبال کمک پزشکی هستند.
با این وجود، اشعه ایکس می تواند به پزشک کمک کند تا هر عامل دیگری که ممکن است مسئول آرتریت شما باشد را شناسایی کند.

سونوگرافی عضلانی و اسکلتی

روشهای تصویربرداری اضافی مفید برای تشخیص نقرس شامل سونوگرافی اسکلتی عضلانی مفصل (های) آسیب دیده است.
سونوگرافی اسکلتی - عضلانی ممکن است یک علامت کانتور دو طرفه در غضروف درگیر و ظاهر طوفان برفی را نشان دهد که وجود بلورهای اورات مونو سدیم شناور یا انباشته شده در مفصل یا در امتداد تاندون ها را نشان می دهد. هر دو این نشانگرها می توانند تشکیل تافی در محل اشعه X را نشان دهند.
اسکن های MRI و CT به ندرت مورد استفاده قرار می گیرند اما در موارد طولانی مدت اما نادر نقرس مربوط به ستون فقرات مفید هستند.

درمان نقرس

برای بیماران نقرس معمولاً یک برنامه درمانی دو طرفه تجویز می شوند. یکی از جنبه های درمان، تسکین درد علامتی و تورم ناشی از حمله نقرس است و دیگری مربوط به جلوگیری از حمله های بعدی با کاهش اسید اوریک در بدن است.

داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs)

NSAID ها به طبقه ای از داروهای ضد التهابی گفته می شود که به عنوان گزینه درمانی اولیه برای مهار حمله مداوم نقرس استفاده می شود.
NSAID ها به کاهش التهاب در مفصل و تسکین درد همراه با نقرس کمک می کنند.
NSAID های خاصی را می توان به راحتی بدون نسخه از قبیل ایبوپروفن و ناپروکسن خریداری کرد. با این حال، شما به احتمال زیاد به نسخه پزشک برای قوی تر کردن دارو نیاز دارید.
کلشیسین یکی دیگر از داروهای ضد التهاب است که در مرحله اولیه شعله ور شدن نقرس از آن استفاده می شود.
کلشی سین نیز به عنوان یک داروی نگهدارنده روزانه تجویز می شود تا زمانی که مقدار اسید اوریک کمتر از 6 میلی گرم در دسی لیتر در بیماران مبتلا به آرتریت نقرس مزمن حاصل شود.
در صورت استفاده نادرست، به طور عمده با دوز زیاد یا دوز بیش از حد مکرر می تواند منجر به عوارض جانبی تهوع، اسهال و استفراغ شود.
از طرف دیگر، آسپرین کاملاً بیمارگونه است زیرا می تواند سطح اسید اوریک شما را بالا ببرد و وضعیت شما را بدتر کند.
توجه: استفاده طولانی مدت یا بیش از حد از NSAID ها می تواند باعث بیماری کلیوی شود. NSAID ها برای افراد مبتلا به بیماری توصیه نمی شود زیرا می توانند بار سمی را بر کلیه های شما تقویت کنند.

کورتیکواستروئیدها

از کورتیکواستروئیدها برای تسکین سریع التهاب و درد ناشی از حمله فعال نقرس استفاده می شود. به دلیل عوارض جانبی که دارند نباید از آنها طولانی مدت استفاده شود.
در موارد شدید نقرس، پزشک ممکن است کورتیکواستروئیدهای خوراکی تجویز کند یا از طریق تزریق عضلانی (IM) یا داخل وریدی (IV) تجویز کند.
کورتیکواستروئیدها معمولاً در موارد زیر تجویز می شوند:
اگر داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی یا کلشی سین در درمان شعله ور بیماری شکست بخورد.
اگر NSAID یا کلشیسین به دلیل بیماری فعال کلیه یا سابقه تشکیل زخم و خونریزی دستگاه گوارش برای بیمار غیر ایمن تلقی شود.
در بیماران با حمله حاد شدید که شامل یک مفصل یا چند مفصل است

داروی کاهنده اسید اوریک

مراقبت های پزشکی پیشگیری ممکن است ضروری باشد که میزان اسید اوریک به طور مداوم کاهش یابد به خصوص اگر مستعد ابتلا به حملات مکرر نقرس هستید و به نقرس طولانی مدت مبتلا هستید.
پزشک شما برای کاهش تجمع اسید اوریک اضافی در جریان خون، یک برنامه درمانی را ترسیم می کند که در صورت عدم کنترل می تواند منجر به تشکیل سنگ های تافی یا کلیه شود.
این نوع از روش های پیشگیری شامل داروهای تجویز شده از جمله آلوپورینول، febuxostat و پگلوتیکاز pegloticaseاست و هدف آن کاهش تولید اسید اوریک در بدن است.
داروهای دیگری که ممکن است به بهبود دفع اسید اوریک از بدن کمک کند شامل پروبنسید و lesinurad است.

نکات مربوط به مراقبت از خود و درمان خانگی

1. نکات مربوط به مراقبت از خود

تغییر شیوه زندگی نمی تواند نقرس را درمان کند اما می تواند به کنترل سطح اسید اوریک در خون کمک کند.
توصیه های شیوه زندگی برای مدیریت نقرس شامل موارد زیر است:
استراحت: اولین کاری که باید هنگام برخورد با نقرس انجام دهید استراحت مفصل آسیب دیده است. فشار بیش از حد بر روی مفصل که در حال حاضر دردناک است فقط علائم شما را تشدید و طولانی تر می کند.
از آنجا که مفصل انگشتان پا شایع ترین هدف حمله نقرس است ممکن است عاقلانه باشد که برای مدت درمان از پاهای استفاده نکنید.
بسته یخی در محل درد بگذارید: می توانید مفصل آسیب دیده را با کمی سرما درمانی درمان کنید تا به طور موقت علائم حمله نقرس را تسکین دهید. به سادگی چند حبه یخ را در یک حوله آشپزخانه بپیچانید و به مدت 10 دقیقه آن را در محل دردناک بمالید.
یخ را مستقیماً روی پوست قرار ندهید زیرا این امر می تواند منجر به سرمازدگی شود. قرار دادن بسته‌ی یخ روی پوست برای مدت طولانی نیز کاملاً نادرست است.
پا را بلند کنید: ممکن است با بالا قرار دادن پای خود مقداری تسکین در علائم نقرس ایجاد شود.
بالا بردن پا می تواند به افزایش جریان خون به محل آسیب دیده کمک کرده و از این طریق شدت حمله نقرس را کاهش دهد.
مصرف مایعات خود را افزایش دهید: شما باید روزانه مقدار کافی مایعات مصرف کنید تا بدن شما به اندازه کافی هیدراته شود.
آب بهترین مایه است اما می توانید مایعات خود را از طریق آبمیوه های سالم و میوه های با طراوت و سبزیجات نیز تکمیل کنید.
همچنین محدود کردن میزان مصرف الکل و نوشیدنی های شیرین مانند نوشابه که دارای اثر ادرار آور در بدن هستند بسیار مهم است.
حفظ وزن بدن سالم: برای بیماران نقرس کاملاً ضروری است که وزن بدن خود را در یک محدوده سالم حفظ کنند تا از این طریق فشار بر مفاصل آنها کاهش یابد.
از آنجا که چاقی عامل مهمی در افزایش سطح اسید اوریک است نیاز به مدیریت وزن حتی بیشتر می شود.
به طور منظم و صحیح ورزش کنید: به نوعی ورزش متوسط بپردازید که بیش از حد به بدن شما فشار نیاورد اما آن را به اندازه کافی فعال نگه دارد تا از افزایش وزن غیرضروری جلوگیری شود.
از آنجا که نقرس می تواند مفاصل شما را ضعیف و دردناک جلوه دهد تمرین شدید فقط فشار را اضافه کرده و وضعیت شما را بدتر می کند.
از پزشک خود بخواهید تمریناتی متناسب با شرایط شما انجام دهد.
مصرف الکل را ترک کنید: مصرف بیش از حد الکل می تواند در ایجاد نقرس مؤثر باشد و باید از آن جلوگیری کرد.
برای کسی که قبلاً این بیماری برای او تشخیص داده شده است در هنگام مصرف الکل ورزش در حد اعتدال از اهمیت بیشتری برخوردار است.
آب لیمو بنوشید: بیماران نقرس ممکن است هر روز صبح از نوشیدن آب لیمو بهره مند شوند اما بهتر است قبل از افزودن آن به روزمره روزمره، توصیه پزشک خود را انجام دهید.
یافته های یک مطالعه 2017 منتشر شده در Scientia Horticulturae نشان داد که آب میوه یا عصاره های محلول در آب حاصل از میوه لیمو ممکن است به کاهش سطح اسید اوریک سرم در افراد و جوندگان کمک کند.
غذاهای ضد التهابی مصرف کنید: غذاهای ضد التهابی مانند زنجبیل و زردچوبه ممکن است به کاهش شدت علائم نقرس کمک کند.
مصرف چنین غذاهایی را افزایش دهید که می تواند به بدن شما در مبارزه با التهاب ناشی از نقرس از درون کمک کند.
بعضی از گیاهان چینی: گیاهان چینی خاصی وجود دارند که گزانتین اکسیداز را مسدود می کنند و همچنین ممکن است به درمان نقرس کمک کنند.
غذاهای غنی از منیزیم را به رژیم غذایی خود اضافه کنید: منیزیم در کاهش سطح اسید اوریک در بدن مفید است.
این اثر مفید با مطالعه ای مشخص شد که بین افزایش مصرف منیزیم و کاهش هیپراوریسمی ارتباط وجود دارد.
غذاها و نوشیدنی های غنی از پورین را کاهش دهید: غذاها و نوشیدنی های سرشار از پورین به افزایش اسید اوریک در بدن کمک می کنند.
اگر می خواهید میزان اسید اوریک خود را کنترل کنید ضروری است که میزان مصرف از موارد زیر به حداقل برسانید:
گوشت های اندام، که شامل جگر، کلیه و لوزالمعده است
گوشت قرمز، به ویژه گوشت گوسفند و گوشت گاو
برخی سبزیجات از جمله قارچ، مارچوبه و گل کلم
غذاهای دریایی و صدف مانند خرچنگ، لابستر و ساردین
غذاهایی که میزان سدیم بالایی دارند به طور خاص سس ها و ابگوشت
این ترکیبات غذایی باید با افزودنیهای مناسب رژیم غذایی همراه باشد که در اصل شامل غذاهای کم پورین، مانند غلات، سبزیجات، غذاهای مبتنی بر لوبیای سویا و همچنین لبنیات است.

2. گیلاس

گیلاس ها سرشار از آنتی اکسیدان در رژیم غذایی ممکن است با کاهش تعداد حملات مکرر به مدیریت نقرس کمک کند.
طبق یک مطالعه موردی متقاطع سال 2012 که شامل 633 بیمار مبتلا به نقرس بود مصرف میوه گیلاس و عصاره آن با خطر کمتری از بروز شعله ور شدن نقرس همراه است.
یک مطالعه دیگر در سال 2019 که روی 24 فرد مبتلا به نقرس انجام شد نشان داد که مصرف طولانی مدت کنسانتره آب گیلاس ممکن است تعداد و خطر حملات مکرر نقرس را کاهش دهد.
حتی اگر گیلاس پتانسیل درمانی قابل توجهی در کاهش شدت و دفعات شعله های نقرس داشته باشد هنوز هم نیاز به آزمایش های کنترل شده تصادفی در مقیاس بزرگ برای اثبات قطعی این ادعاها وجود دارد.
نتیجه:
گیلاس ممکن است رژیم غذایی مطلوب برای بیماران مبتلا به نقرس باشد. با این حال، مصرف گیلاس فقط به عنوان یک اقدام کمکی فقط برای کاهش خطر حملات نقرس و نه به عنوان یک درمان مستقل توصیه می شود. شما نمی توانید انتظار داشته باشید که با مصرف گیلاس میزان اسید اوریک کاهش یابد.
این میوه سالم باید در یک رژیم غذایی مناسب با نقرس گنجانیده شود و برای مدیریت موثر نقرس باید برنامه درمانی توصیه شده توسط پزشک خود را دنبال کنید. در مورد دوز صحیح با پزشک خود صحبت کنید تا از عوارض جانبی غیرقابل انکار جلوگیری شود.

3. قهوه

نوشیدن قهوه ممکن است به پایین آمدن سطح اسید اوریک در بدن شما کمک کند و باعث تاخیر یا جلوگیری از بروز نقرس شود.
این اثر مثبت را می توان به کافئین، که قلیایی عمده موجود در قهوه است ردیابی کرد.
کافئین ممکن است با مهار آزاد شدن گزانتین اکسیداز، آنزیمی که در تشکیل اسید اوریک کمک می کند خطر ابتلا به نقرس را کاهش دهد.
براساس یک مطالعه سال 2010 که طی یک دوره 26 ساله روی 89433 زن انجام شد مصرف طولانی مدت قهوه ممکن است به کاهش شیوع نقرس در زنان کمک کند.
بررسی دیگری که در سال 2014 انجام شد نشان داد که قهوه برای بهبود سطح اسید اوریک خون، یک دیورتیک مفیدتر از چای سبز احتمالاً با افزایش دفع اسید اوریک از طریق افزایش تولید ادرار است.
با این حال، این اثر مطلوب را نمی توان به کافئین نسبت داد زیرا یک همبستگی متوسط منفی نیز بین مصرف بیشتر قهوه بدون کافئین و میزان اسید اوریک پایین مشاهده شد.
با توجه به داده های متناقض، برای ایجاد مکانیسم دقیق که قهوه را برای رفع نقرس مفید می کند نیاز به تحقیقات گسترده تر و دقیق تری وجود دارد.
بهتر است قبل از افزایش مصرف قهوه با پزشک خود مشورت کنید. به طور کلی به افراد توصیه می شود قهوه خود را تا دو فنجان در روز کاهش دهند.
از مصرف زیاد قهوه به نفع سلامت کلی شما باید اجتناب شود.
نتیجه:
قهوه ممکن است یک کمک رژیم غذایی مفید در کاهش تولید اسید اوریک اضافی در بدن باشد اما فقط در صورت اعتدال یا طبق توصیه پزشک مصرف شود. قهوه یک ادرارآور شناخته شده است به این معنی که می تواند کلیه های شما را تحریک کند تا ادرار بیشتری تولید کند. بهترین راه برای از بین بردن اسید اوریک از بدن، دفع از طریق ادرار است و ممکن است قهوه از این نظر کمک کند.

عوارض نقرس چیست؟

نقرس، در صورت عدم مدیریت صحیح، می تواند به عوارض زیر منجر شود.
تافی
اگر نقرس برای مدت طولانی درمان نشود ممکن است بلور ادرار جمع شود تا یک توده سفت شده در زیر پوست شما ایجاد شود که به تافی معروف است.
این نوع ادغام تقویت شده نمک های اورات عمدتاً به دلیل مقادیر زیاد اسید اوریک در بدن است.
تشکیل Tophi به طور معمول در مراحل پیشرفته نقرس اتفاق می افتد و تقریباً می تواند بر روی هر مفصل در بدن تأثیر بگذارد.
توسعه تافی تا حد زیادی بدون درد است اما صدمه ای که ایجاد می کند به اندازه کافی برای تغییر شکل دائمی در مفصل آسیب دیده قابل ملاحظه است.

آسیب و ناهنجاری مفصل

نقرس مزمن می تواند منجر به التهاب پایدار در مفاصل شود که می تواند آنها را به مرور زمان سفت و بی تحرک کند.
این امر تنها با تشکیل تافی روی مفصل مبتلا بدتر می شود که این یک مورد شایع در بیماران دارای نقرس طولانی مدت است.
در برخی موارد از نقرس مزمن، مفصل به حدی آسیب دیده است که ممکن است شما برای ترمیم آسیب یا جبران مفصل به طور کلی نیاز به عمل جراحی داشته باشید.

سنگ کلیه و بیماری کلیوی

افزایش اسید اوریک به ویژه در نقرس مزمن می تواند منجر به تشکیل سنگ کلیه شود.
کریستال های ادرار می توانند در مجاری ادراری شما رسوب کند که می تواند سبب اسکار کلیه و یا به آن آسیب برساند و به تدریج منجر به بروز بیماری های کلیوی شود.

مشکلات روانشناختی و عاطفی

افرادی که مبتلا به نقرس مزمن هستند با درد و التهاب مداوم یا طولانی مدت در مفاصل خود می جنگند که می تواند بر سلامت روحی و روانی آنها نیز صدمات جدی بگذارد.
اگر شرایط به میزان شدید پیش رود می تواند حرکت مفصل را به طور فزاینده دردناک کند.
ممکن است پیاده روی یا انجام ابتدایی ترین کارهای روزمره را مشکل داشته باشید که می تواند منجر به سرخوردگی و پریشانی عاطفی شود.
زندگی با درد می تواند سخت باشد و برای دستیابی به مکانیسم های مقابله سالم، باید از پزشک یا یک متخصص بهداشت روان استفاده کنید.

عوامل خطر برای نقرس

عوامل زیر می توانند احتمال ابتلا به نقرس را افزایش دهند:
جنسیت: نقرس در بین مردان بیشتر از زنان شیوع دارد. علاوه بر این، این بیماری به طور معمول در مردان بین سنین 30 تا 50 سال تأثیر می گذارد در حالی که از نظر جمعیت نسبتاً دیر شروع می شود.
یک زن به محض عبور از یائسگی به احتمال زیاد دچار نقرس می شود.
چاقی: افرادی که دارای اضافه وزن یا چاقی هستند تمایل بیشتری به نقرس دارند.
رژیم غذایی: رژیم های غذایی ضعیف می توانند سطح اسید اوریک شما را بالا برده و شما را مستعد ابتلا به نقرس کنند.
افرادی که بیش از حد از غذاهای حاوی فروکتوز استفاده می کنند گوشت هایی که دارای مقدار زیادی پورین مانند گوشت ارگان یا گوشت قرمز و انواع خاصی از غذاهای دریایی هستند و همچنین افرادی که در مصرف بیش از حد الکل زیاده روی می کنند بیشتر در معرض خطر نقرس هستند.
سندرم متابولیک: افرادی که مبتلا به سندرم متابولیک هستند که شامل هایپرلیپیدمی، فشار خون بالا یا دیابت (نوع 2) تاخیری است تمایل به افزایش در سطح ادرار دارند زیرا کلیه ها نمی توانند به اندازه کافی اورات را از خون تصفیه کنند.
این منجر به ایجاد اسید اوریک اضافی در بدن می شود و راه را برای نقرس هموار می کند.
تاریخچه خانوادگی: برخی از افراد از لحاظ ژنتیکی مستعد ابتلا به نقرس هستند که شرایط در خانواده آنها رخ می دهد.
داروها: برخی داروهای خاص با افزایش سطح اسید اوریک می توانند شما را در معرض خطر ابتلا به نقرس قرار دهند.
این داروها شامل داروهای دیورتیک یا "قرص های آب" برای کنترل فشار خون بالا و برخی از سرکوب کننده های سیستم ایمنی بدن توسط افرادی که دچار آرتریت روماتوئید، پسوریازیس و گیرندگان پیوند می شوند.

افسانه ها درباره نقرس

1. نقرس فقط افراد ثروتمند و چاق را تحت تأثیر قرار می دهد.

نقرس افراد با هر اندازه را تحت تأثیر قرار می دهد اما در افراد سنگین تر شیوع بیشتری دارد.
اضافه وزن یا چاقی می تواند شما را در معرض خطر ابتلا به سایر نگرانی های مربوط به وزن مانند سلامت دیابت، فشار خون بالا و افزایش کلسترول قرار دهد.
این مشکلات در مجموع به عنوان سندرم متابولیک خوانده می شوند و می توانند شما را در مقابل نقرس آسیب پذیرتر کنند.
این ادعا که نقرس در افرادی که درآمد بالاتر دارند بیشتر از افرادی در طبقات متوسط و پایین اثر دارد کاملاً بی اساس است.

2. درد نقرس فقط به پنجه بزرگ حمله می کند.

مفاصل انگشتان پا بیشتر از همه مبتلا به نقرس است اما این بدان معنی نیست که این شرط فقط به انگشتان بزرگ محدود می شود. حمله نقرس می تواند تقریباً هر مفصل بدن اعم از بزرگ یا کوچک را مبتلا کند.
در حقیقت، اگر زنی مبتلا به استئوآرتریت از قبل باشد بسیار محتمل است که درد نقرس ابتدا در مفاصل کوچک دستها قبل از پیشرفت به سایر مفاصل آشکار شود.
چند قسمت ابتدایی شعله ور شدن نقرس معمولاً فقط یک یا دو مفاصل را تحت تأثیر قرار می دهد اما با رسیدن به مرحله پیشرفته تر، این بیماری می تواند گسترده تر شود.
برای بیماران مبتلا به نقرس مزمن معمول نیست که درد و التهاب را در مفاصل متعدد به طور همزمان تجربه کنند.

3. نقرس یک بیماری غیر معمول است.

نقرس یک اختلال نادر نیست زیرا داده ها در غیر اینصورت اشاره می کنند. این بیماری التهابی تنها بیش از 8 میلیون نفر در آمریکا را مبتلا می کند که شیوع بیش از حد آن را نشان می دهد.
علاوه بر این، مردانی که از سن 40 سالگی گذشته اند بیشتر از هر نوع دیگری احتمال ابتلا به آرتروز نقرس را دارند.

چه زمانی به دکتر مراجعه کنید

هرکسی که به نقرس مبتلا شده و دارای شعله ور شدن های مکرر باشد باید با پزشک خود به طور منظم دیدار کند.
به منظور اجتناب از تشکیل تافی و آسیب بعدی مفاصل و ناهنجاری مفاصل، پزشک ممکن است شما را به متخصص روماتیسم ارجاع دهد.
درمان زودرس و نظارت بر میزان اسید اوریک شما برای دیدن اینکه چقدر خوب به درمان فعلی پاسخ می دهید برای کنترل بهینه بیماری مهم است.

ممکن است پزشک از شما سؤال کند؟

آیا مفصل مبتلا دردناک و متورم است؟
چه فعالیت هایی علائم شما را بدتر می کند؟
حمله نقرس چه مدت طول می کشد؟
آیا شما بر روی داروهای دیگری یا ادرارآور هستید؟
چه نوع رژیم هایی را دنبال می کنید؟

چه چیزی ممکن است بخواهید از پزشک خود بپرسید؟

آیا نقرس ارثی است؟
چگونه می توان سطح اسید اوریک را کنترل کرد؟
چگونه می توان درد را هنگام حمله نقرس کنترل کرد؟
چه تغییراتی در شیوه زندگی نیاز دارم؟
آیا نقرس خطر من را برای هر شرایط دیگری افزایش می دهد؟
چگونه می توانم از بدتر شدن آن جلوگیری کنم؟
چه مدت باید این داروها را مصرف کنم؟

(پرسش و پاسخ شایع)

در هنگام رنج از نقرس از کدام مواد غذایی باید اجتناب شود؟ آیا گوجه فرنگی برای نقرس مفید است؟
مواد خوراکی که باید مصرف انها در نقرس جلوگیری و یا محدود شود عبارتند از: الکل، به خصوص آبجو و مشروبات الکلی، گوشت قرمز، گوشت ارگان مانند کبد و کلیه ها، غذاهای دریایی، نوشیدنی های قندی یا غذاهای پر فروکتوز، غذاهای فرآوری شده و کربوهیدرات های تصفیه شده.
اخیراً نشان داده شده است که گوجه فرنگی برای نقرس مضر است و اخیراً تحقیقات جدیدی صورت گرفته است که آن را به بلورهای ادرار بالا مرتبط می کند.

آیا درمان دائمی نقرس ممکن است؟

همیشه ممکن است اما بیشتر تغییر سبک زندگی است. بعضی اوقات بدن ما نمی تواند اسید اوریک را بیش از حد پاک کند یا آنرا ایجاد کند.
بنابراین، همیشه ما باید با داشتن رژیم غذایی مناسب و مصرف داروی مناسب برای حفظ سطح و کاهش تعداد حملات، به خودمان کمک کنیم.

آیا نقرس در طول شب بدتر می شود؟

حمله نقرس می تواند در هر زمان اتفاق بیفتد اما بله، اگر میزان اسید اوریک خیلی زیاد باشد صبح روز بعد با یک حمله نقرس حاد از خواب بیدار می شوید.
این همه بستگی به این دارد که بدن ما چگونه از خواب و استراحت برای بهبودی خود استفاده می کند که به نوبه خود بر اسید اوریک نیز تأثیر می گذارد.

آیا نقرس نشانه سرطان استخوان است؟

نه به اندازه خود سرطان استخوان، اما نشان داده شده است که بیماران مبتلا به نقرس خطر بیشتری از سرطان های خاص دارند.

چگونه می توان درد ناشی از نقرس را کنترل کرد؟

نقرس همه چیز در مورد اصلاح رژیم و تعدیل رژیم است. تا زمانی که آن را به شدت دنبال کنید می توانید بسیاری از حملات مکرر و درد ناشی از آن را از بین ببرید.
اگر رژیم کافی نیست لطفاً به نزدیکترین روماتولوژیست خود مراجعه کنید تا یک داروی مناسب برای کمک به پایین آمدن سطح اسید اوریک دریافت کنید.

در ادامه بخوانید: بهترین رژیم غذایی برای نقرس: چه چیزی باید بخورید و از چه چیزی اجتناب کنید

دکتر فتحی
Author: دکتر فتحی

امیدوارم کمکی هرچند کوچک به ارتقا سلامت جامعه شود. سوالات خود را می توانید در انجمن سلامتی مطرح نمایید برای مطرح کردن سوال کلیک کنید. جهت مطرح کردن سوالات خصوصی کلیک کنید.
.




سوال یا نظر خود را مطرح نمایید.

ارسال نظر به صورت مهمان ثبت نام or ورود به حساب کاربری
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location

نظرات (0)

رتبه 0 از 5 بر مبنای 0 رای
هنوز هیچ نظری درباره این پست وجود ندارد

تمامي كالاها و خدمات سایت رژیم سلامتی، حسب مورد داراي مجوزهای لازم از مراجع مربوطه می باشند و فعاليت‌های اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوری اسلامی ايران است.

تمامي كالاها و خدمات سایت رژیم سلامتی، حسب مورد داراي مجوزهای لازم از مراجع مربوطه می باشند و فعاليت‌های اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوری اسلامی ايران است.

© 2019 , وب سایت رژیم سلامتیاستفاده از مطالب تنها با درج لینک مستقیم مجاز است.

Search