پزشکی

داروهای ضد تهوع و استفراغ - انواع و عوارض جانبی

داروی ضد تهوع برای بیماری حرکت

داروهای ضد استفراغ انواع مختلفی از مواد شیمیایی هستند که به کاهش علائم تهوع و استفراغ کمک می کنند. داروهای ضد استفراغ همچنین ممکن است برای درمان تهوع و استفراغ ناشی از داروهای دیگر، بیماری حرکت مکرر ، عفونت و یا آنفولانزای معده استفاده شوند.

داروهای ضد تهوع و استفراغ کمک می کند تا برخی از انتقال دهنده های عصبی در بدن را مسدود کنند. این انتقال دهنده های عصبی موج هایی مانند تهوع و استفراغ را مهار می کنند بنابراین مسدود شدن این ایمپالس ها به آنها کمک می کند.
احساس تهوع ممکن است به عنوان یک واکنش ساده در بدن ظاهر شود اما این یک فرایند پیچیده است. از این رو، تعدادی از داروهای ضد استفراغ وجود دارد که هر کدام برای کار در موقعیت های مختلف طراحی شده اند.

انواع داروهای ضد استفراغ

علل مختلف تهوع وجود دارد و انواع خاصی از داروهای ضد استفراغ برای درمان هر علت طراحی شده اند. در زیر شایع ترین موارد داروهای ضد التهابی است که بر اساس نوع تهوع دسته بندی می شوند:

مطلب مرتبط: رژیم لاغری آنلاین
نرم افزار رژیم لاغری، برنامه کاهش وزن خود را به صورت آنلاین در موبایل و ایمیل خود دریافت کنید
رژیم لاغری
 

داروهای ضد تهوع و استفراغ برای بیماری حرکت

لیست داروهای ضد تهوع و استفراغ بیماری حرکت
برخی از داروهای ضد تهوع ممکن است به جلوگیری از استفراغ و تهوع ناشی از سفر کمک کنند.
بعضی از داروهای ضد هیستامین ممکن است از تهوع و استفراغ ناشی از بیماری حرکت جلوگیری کنند. بعضی از این داروها به عنوان داروهای بدون نسخه در دسترس هستند.
این داروها گوش داخلی را برای حرکت سر حساسیت زدایی می کنند. گوش داخلی نقش مهمی در تعادل فرد ایفا می کند که می تواند تحت تاثیر نشستن در یک ماشین در حال حرکت یا روی قایق رخ دهد.
ضد استفراغ ها برای بیماری حرکت عبارتند از:
دیمن هیدریتات (Dramamine, Gravol)
دیفن هیدرامین (بنادریل)
مکلیزین (Bonine)
پرومتازین (فنرگان)
هر یک از این داروها ممکن است عوارض جانبی ایجاد کند که اگر فرد این دارو را از قبل مصرف نمی کرده است باید با پزشک یا داروساز صحبت کند. 

داروهای تهوع و استفراغ برای جراحی

افرادی که نیاز به بیهوشی دارند و باید جراحی انجام دهند اغلب از تهوع و استفراغ پس از جراحی شکایت دارند. چندین نوع از داروها می توانند از این طریق کمک کنند مانند مسدود کننده های گیرنده سروتونین، مسدود کننده های گیرنده دوپامین و برخی از کورتیکواستروئیدها.
داروهای ضد تهوع و استفراغ که ممکن است پس از جراحی توسط پزشک تجویز شوند که عبارتند از:
دگزامتازون (Decadron)
دروپرویدول (Inapsine)
گرانیزترون granisetron
متکلوپرامید (Reglan)
اوندانسترون (Zofran)

داروهای تهوع و استفراغ برای بیماران سرطانی و شیمی درمانی

درمان شیمی درمانی اغلب باعث تهوع و استفراغ می شود. پزشکان ممکن است قبل و بعد از درمان شیمی درمانی داروهای مختلف ضد تهوع و استفراغ را تجویز کنند تا از علائم و نشانه ها پیشگیری کند و به فرد اجازه دهند کیفیت زندگی بالاتری را تجربه کنند.
انواع مختلف داروها ممکن است به این موضوع کمک کنند از جمله مهارکننده گیرنده سروتونین و دوپامین، مسدود کننده های گیرنده ی NK1 و کورتیکواستروئیدها.
برخی داروهای ضد تهوع و استفراغ برای شیمی درمانی عبارتند از:
(aprepitant (Emend
دگزامتازون (DexPak)
دالاسترون (Anzemet)
گرانی سترون (Kytril)
اوندانسترون (Zofran)
پالونوسترون (Aloxi)
پروکلورپرازین (Compazine)
رولاپیتانت (Varubi)
کانابینوئید از داروهای ماری جوانا یا داروهای تجویزی مانند درونابینول (مارینول) همچنین نشان دهنده کاهش علائم تهوع و استفراغ در افرادی می باشند که به داروهای دیگر پاسخ منفی می دهند. با این وجود این داروها هنوز در معرض خطر عوارض جانبی هستند.

ضد تهوع و استفراغ برای آنفلوآنزای معده

برخی از موارد گاستروآنتریت که به طور معمول به عنوان آنفولانزای معده شناخته می شود ممکن است برای از بین بردن علائم نیاز به قرص ضد تهوع داشته باشند.
در حالی که استفراغ می تواند به خلاص شدن از تحریکات معده کمک کند استفراغ بیش از حد می تواند به دستگاه گوارش آسیب برساند. تهوع نیز ممکن است از خوردن فرد مبتلا به آنفولانزای معده جلوگیری کند حتی اگر بدن به مواد مغذی نیاز داشته باشد.
داروهای بدون نسخه مانند سیترات سدیم / دکستروز / فروکتوز (Nauzene)، اسید فسفریک (Emitrol) یا بیسموت ساب سیترات (Pepto-Bismol) می توانند به عنوان یک عارضه تخلیه معده به بدن در برابر عفونت کمک کنند.

قرص ضد تهوع

(Ondansetron (Zofran و (Dramamine (dimenhydrinate داروهای ضد تهوع هستند که برای شرایط مختلف استفاده می شوند.
از اندانسترون برای جلوگیری از تهوع و استفراغ ناشی از شیمی درمانی سرطان و جلوگیری از استفراغ و حالت تهوع بعد از عمل استفاده می شود.
دارامامین برای پیشگیری و درمان علائم مرتبط با بیماری حرکتی از جمله تهوع، استفراغ و سرگیجه استفاده می شود.
نامهای تجاری اندانسترون شامل Zofran ، Zofran ODT و Zuplenz است.
Dramamine یک نام تجاری برای dimenhydrinate است.
Dramamine بدون نسخه (OTC) در دسترس است.
Ondansetron و Dramamine در کلاسهای مختلف دارویی قرار دارند. Ondansetron یک آنتاگونیست گیرنده سروتونین -3 (5-HT3) است و درامامین یک آنتی هیستامین است.
عوارض جانبی اوندانسترون و درامامین که مشابه هم هستند شامل خواب آلودگی و یبوست است.
عوارض جانبی اوندانسترون که متفاوت با Dramamine است شامل سردرد، احساس ناخوشایند (ضعف)، خستگی، سرگیجه، اسهال و ضربان قلب و ریتم غیر طبیعی است.
عوارض جانبی دارامامین که متفاوت با اوندانتسترون است شامل تاری دید و خشکی دهان یا بینی یا گلو است.

اوندانسترون و درامامین چیست؟

Ondansetron یک داروی ضد تهوع است که بیشتر برای جلوگیری از حالت تهوع و استفراغ ناشی از شیمی درمانی سرطان استفاده می شود. داروهای شیمی درمانی ترشح سروتونین را افزایش می دهد که باعث تحریک گیرنده های سروتونین (5-HT3 ) در مغز می شود و باعث تهوع و استفراغ می شود. Ondansetron با مسدود کردن انتخابی گیرنده های سروتونین (5-HT3 ) کار می کند و اثر افزایش سروتونین به دلیل شیمی درمانی را کاهش می دهد. همچنین برای جلوگیری از استفراغ و حالت تهوع پس از عمل نیز تجویز می شود.
درامامین یک آنتی هیستامین است که به عنوان داروی ضد تهوع برای پیشگیری و درمان علائم مرتبط با بیماری حرکتی از جمله تهوع، استفراغ و سرگیجه مورد استفاده قرار می گیرد.

عوارض جانبی اوندانسترون و درامامین چیست؟

اوندانسترون
عوارض جانبی اوندانسترون است
سردرد،
ضعف،
خستگی،
خواب آلودگی
یبوست،
سرگیجه و
اسهال
برخی از افراد ممکن است ضربان قلب و ریتم غیر طبیعی ایجاد کنند.
درامامین
این عوارض جانبی ممکن است رخ دهد ،اما در صورت تداوم یا بدتر شدن هر کدام ، فوراً با پزشک یا داروساز خود تماس بگیرید:
خواب آلودگی
یبوست،
تاری دید، یا
خشکی دهان یا بینی یا گلو.
برای تسکین خشکی دهان، آب نبات یا آدامس سخت بدون قند، چیپس یخی یا آب یا یک جایگزین بزاق به شما کمک می کند.
اگر پزشک شما را راهنمایی کرده است که از این دارو استفاده کنید وی تشخیص داده است که سود شما بیشتر از خطر عوارض جانبی است. بسیاری از افراد از این دارو بدون عوارض جانبی جدی استفاده می کنند.
در صورت بروز عوارض جانبی جدی از جمله موارد زیر، فوراً با پزشک خود تماس بگیرید
تغییرات ذهنی یا خلقی مانند
بی قراری،
گیجی،
ضربان قلب سریع یا نامنظم،
لرزش (ترمور)، و
مشکل در ادرار کردن
در صورت بروز عوارض جانبی بسیار جدی، از جمله تشنج، فوراً کمک پزشکی دریافت کنید.
یک واکنش آلرژیک بسیار جدی به این دارو نادر است. اما در صورت مشاهده هرگونه علائم واکنش آلرژیک جدی، فوراً کمک پزشکی دریافت کنید از جمله:
راش،
خارش یا تورم (به خصوص صورت یا زبان یا گلو)،
سرگیجه شدید،
مشکل در نفس کشیدن

دوز اوندانسترون و درامامین چه مقدار است؟

اوندانسترون
دوز برای بزرگسالان:
شیمی درمانی تهوع بالا: 24 میلی گرم به صورت خوراکی 30 دقیقه قبل از شروع شیمی درمانی روزانه بر روی زبان حل شود.
شیمی درمانی با شدت تهوع متوسط: 8 میلی گرم قرص 30 دقیقه قبل از شیمی درمانی مصرف کنید و در 8 ساعت تکرار کنید سپس 8 میلی گرم هر 12 ساعت 1 تا 2 روز پس از شیمی درمانی.
تهوع و استفراغ ناشی از پرتودرمانی: 8 میلی گرم خوراکی 1 تا 2 ساعت قبل از تابش و هر 8 ساعت پس از دوز اول، طبق نیاز انجام دهید.
تهوع و استفراغ بعد از عمل: 16 میلی گرم خوراکی 1 ساعت قبل از بیهوشی.

دوز برای کودکان:

شیمی درمانی با تهوع متوسط (12 سال و بالاتر): 8 میلی گرم خوراکی قبل از شیمی درمانی و تکرار در 8 ساعت، سپس 8 میلی گرم هر 12 ساعت به مدت 1 تا 2 روز پس از شیمی درمانی.
شیمی درمانی با تهوع متوسط (4 تا 11 سال): 4 میلی گرم خوراکی 30 دقیقه قبل از شیمی درمانی و در 4 و 8 ساعت بعد از اولین دوز، بعد از هر بار 8 ساعت به مدت 1 تا 2 روز بعد از شیمی درمانی تکرار کنید.
برای کودکان زیر 4 سال توصیه نمی شود.
درامامین
تمام دستورالعمل های موجود در بسته بندی محصول را دنبال کنید. اگر پزشک شما این دارو را تجویز کرده است طبق دستورالعمل آن را مصرف کنید. اگر درباره هر یک از اطلاعات مطمئن نیستید با پزشک یا داروساز خود مشورت کنید.
این دارو را از طریق دهان با غذا یا بدون غذا مصرف کنید. اشکال مایع این دارو را با استفاده از دستگاه یا قاشق اندازه گیری ویژه ای که در بسته بندی موجود است اندازه گیری کنید. از قاشق خانگی استفاده نکنید زیرا ممکن است دوز صحیح را دریافت نکنید. قرص های جویدنی قبل از بلع باید کاملاً جویده شوند.
دوز مصرفی به سن، وضعیت پزشکی و پاسخ به درمان بستگی دارد. دوز خود را افزایش ندهید و این دارو را بیشتر از دستورالعمل مصرف نکنید.
برای جلوگیری از بیماری حرکتی، 30 تا 60 دقیقه قبل از شروع فعالیت مانند مسافرت، اولین دوز را مصرف کنید.
اگر وضعیت شما بهبود نیافته یا بدتر شده است با پزشک خود تماس بگیرید.

دکتر فتحی
Author: دکتر فتحی

امیدوارم کمکی هرچند کوچک به ارتقا سلامت جامعه شود. سوالات خود را می توانید در انجمن سلامتی مطرح نمایید برای مطرح کردن سوال کلیک کنید. جهت مطرح کردن سوالات خصوصی کلیک کنید.
.




سوال یا نظر خود را مطرح نمایید.

ارسال نظر به صورت مهمان
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location

نظرات (0)

رتبه 0 از 5 بر مبنای 0 رای
هنوز هیچ نظری درباره این پست وجود ندارد

تمامي كالاها و خدمات سایت رژیم سلامتی، حسب مورد داراي مجوزهای لازم از مراجع مربوطه می باشند و فعاليت‌های اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوری اسلامی ايران است.

تمامي كالاها و خدمات سایت رژیم سلامتی، حسب مورد داراي مجوزهای لازم از مراجع مربوطه می باشند و فعاليت‌های اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوری اسلامی ايران است.

© 2019 , وب سایت رژیم سلامتیاستفاده از مطالب تنها با درج لینک مستقیم مجاز است. حامی: ایمیل مارکتینگ

Search