پزشکی

مسکن: انواع، مزایا و عوارض جانبی

انواع مسکن ها

اگرچه از این داروهای ضد درد استفاده می شود استفاده طولانی مدت از مسکن ها می تواند خطرناک باشد. ضد درد یک داروی تسکین دهنده درد است.

این داروها می توانند به عنوان داروی بدون نسخه (OTC) یا داروی نسخه ای فروخته شوند.
انواع مختلف مسکن ها وجود دارد از جمله:
مواد مخدر (نارکوتیک) مانند Avinza ، Kadian یا MS Contin (مورفین)، Oxycontin (اکسیکودون)، دولوفین یا متادوز (متادون)، Dilaudid (هیدرومورفون)، کدئین، دمرول (مپریدین)، Duragesic یا Actiq (فنتانیل) و دیگران
تیلنول (استامینوفن)
داروهای ترکیبی که حاوی تایلنول و یک مواد افیونی هستند
داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs)، مانند Advil (ایبوپروفن)، Aleve (ناپروکسن)، Celebrex (celecoxib) و سایر موارد
آسپرین (استیل سالسیلیک اسید)، که گاهی اوقات یک NSAID محسوب می شود
این داروها معمولاً برای درمان درد به دلیل آرتروز، جراحی، آسیب دیدگی، درد دندان، سردرد، گرفتگی قاعدگی، درد عضلات یا دلایل دیگر استفاده می شود.
همه ما در یک مقطع دچار درد شده ایم و به جرات می توان گفت که این یک احساس خوشایند نیست. در ابتدایی ترین سطح، هر دردی منشاء آن از آسیب بافت موضعی است. به دنبال آسیب بافتی، واسطه های التهابی به صورت موضعی (پروستاگلاندین ها، لکوترین ها، اینترلوکین ها، برادی کینین ها، سروتونین ها) ایجاد می شوند که باعث تحریک انتهای عصب می شوند.
این اعصاب اطلاعات را به مغز شما منتقل می كنند كه مؤلفه حسی را به یك تجربه عاطفی به نام درد نشان می دهد.
درد می تواند حاد و یک بار تجربه باشد مانند سردرد، یا می تواند عود کننده و کاملاً ناتوان کننده مانند درد در آرتریت روماتوئید باشد.
درد مزمن به عنوان دردی تعریف می شود که طولانی تر از آسیب حاد یا بیماری است که ماه ها یا سال ها عود می کند.
مطالعه ای در مورد بار جهانی درد مزمن که حداقل 10٪ از جمعیت جهان تحت تأثیر یک درد مزمن بوده و هر ساله 1 نفر از 10 نفر دردهای مزمن اضافی تر پیدا می کنند.
طبق آکادمی پزشکی درد آمریکا، در آمریکا، درد بیشتر آمریکایی ها را تحت تأثیر قرار می دهد تا دیابت، بیماری های قلبی و سرطان. با تمام این داده ها در مورد فشار درد، جای تعجب نیست که چرا درد به عنوان بحث "بیماری" تلقی می شود.

ضد درد چیست؟

مسکن ها یا قاتلین درد گروهی از عوامل موثر در تسکین درد به دلیل التهاب هستند.
دو نوع مسکن اصلی وجود دارد:
داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) / غیر مخدر
مواد مخدر / مواد افیونی
NSAID ها درد ناشی از انتهای عصب (مؤلفه حسی) را تسکین می دهند در حالی که مسکن های افیونی باعث کاهش اجزای حسی و عاطفی درد می شوند.
NSAID ها برای درد سطحی ناشی از پوست، ماهیچه ها و مفاصل موثر هستند در حالی که مواد افیونی به طور موثرتری برای بی حس کردن درد ناشی از اندامهای عمیق تر کار می کنند.

مطلب مرتبط: رژیم لاغری آنلاین
نرم افزار رژیم لاغری، برنامه کاهش وزن خود را به صورت آنلاین در موبایل و ایمیل خود دریافت کنید
رژیم لاغری
 

چگونه ضد درد عمل می کند؟

آسیب بافتی موضعی پروستاگلاندین ها را آزاد می کند. پروستاگلاندین ها دو عمل عمده دارند:
گیرنده های درد را حساس کرده و آستانه را برای محرک های دردناک پایین می آورند.
فعال کردن انتهای عصب توسط سایر واسطه های التهابی مانند برادی کینین، سروتونین و هیستامین است.
NSAID ها با مهار تولید پروستاگلاندینها با مهار دو نوع آنزیم سیکلواکسیژناز کار می کنند:
COX-1
COX-2
COX-1 در تمام سلول ها وجود دارد در حالی که COX-2 در حضور التهاب القا می شود.
مهار COX-1
سوزش معده
تب را کاهش می دهد
از تجمع پلاکت جلوگیری می کند
مهار COX-2
ضد التهاب
NSAID های سنتی هر دو آنزیم COX را مهار می کنند و بنابراین درد را کاهش می دهند تب و التهاب را کاهش می دهند. مهارکننده های انتخابی COX-2 (کوکسیب ها) آنزیم COX-2 را مهار می کنند و اثرات ضد التهابی را اعمال می کنند.
استامینوفن یا پاراستامول با مهار آنزیم COX-3 در مغز توسط یک مکانیسم متفاوت عمل می کند. با تغییر درک درد در مغز، بی دردی تولید می کند اما کمی اثر ضد التهابی دارد.
مسکن های افیونی روی گیرنده های mu-opioid روی اعصاب محیطی، نخاعی و مغز عمل می کنند و علاوه بر جلوگیری از انتقال سیگنال های درد، تحریک پذیری آنها را کاهش می دهد.

انواع مسکن ها خوراکی

NSAID های سنتی

استامینوفن
آسپرین
ناپروکسن
دیکلوفناک
کتوپروفن
کتورولاک
پیروکسیکام
تنوکسیکام
ملوکسیکام
اتودولاک

مهارکننده های انتخابی COX-2

Celecoxib
Valdecoxib

اپیوئید

هیدروکودون
اکسی کدون
ترامادول

مزایای ضد دردها

طبق نردبان کاهش درد WHO، استامینوفن و NSAID اولین توصیه برای درمان اولیه درد است. در صورت عدم کارآیی، می توان اپیوئید ها را تجویز کرد.

1. استامینوفن

استامینوفن به دلیل ایمنی و تحمل آن، اولین داروی انتخابی برای درمان درد خفیف تا متوسط است.
برخی از ویژگی های مخصوص استامینوفن عبارتند از:
بدون سوزش معده
فشار خون افزایش نمی یابد
استفاده ایمن در دوران بارداری (داروی دسته B)
در استفاده از اختلال در عملکرد کلیه ایمن است
برای استفاده در عفونت های ویروسی در گروه کودکان توصیه می شود

2. آسپرین

مانند استامینوفن، آسپرین در درد حاد خفیف تا متوسط نیز مؤثر است. دامنه دوز بین 500 تا 1200 میلی گرم است و دوزهای بالاتر در تسکین درد موثرتر است. آسپرین 1000 میلی گرم برای درد حاد میگرنی قابل مقایسه با سوماتریپتان 50 میلی گرم خوراکی است.
اما، مانند NSAID ها، آسپیرین باعث تحریک معده می شود که می تواند منجر به زخم های خونریزی دهنده شود. همچنین، مبتلایان به کهیر یا آسم تشخیص داده شده ممکن است به عنوان یک واکنش حساس به آسپیرین دچار برونکواسپاسم شدید شوند.
آسپرین مزایای دیگری نیز برای استفاده از آن دارد:
مصرف منظم آسپیرین با کاهش خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ و روده همراه است.
دوزهای کمی از آسپرین سبب سرکوب پولیپ در پولیپوز کولون خانوادگی می شود.
آسپرین خطر را کاهش می دهد و پیشرفت بیماری آلزایمر را به تاخیر می اندازد.
آسپیرین با سرکوب ترومبوکسان A2 در فشار خون در بارداری (پره اکلامپسی) فوایدی را نشان داده است.
پیش درمانی با آسپرین واکنش آلرژیک ناشی از نیاسین را کاهش می دهد.

3. مهارکنندههای COX سنتی NSAID یا غیر انتخابی

NSAID های سنتی هر دو نوع آنزیم COX را مهار می کنند و بنابر این اثرات ضد التهابی و ضد درد ایجاد می کنند. آنها در کاهش درد همراه با التهاب همزمان مانند درد استئوآرتریت و دیسمنوره موثرتر هستند.
افزایش دوز اثرات ضد التهابی بیشتری ایجاد می کند اما اثرات جانبی را نیز افزایش می دهد. بیشتر NSAID ها به همان اندازه مؤثر هستند و انتخاب آن به برنامه دوز و مشخصات ایمنی بستگی دارد.
ایبوپروفن و ناپروکسن به دلیل اثربخشی، مشخصات اثر منفی، هزینه و در دسترس بودن بدون نسخه از جمله رایج ترین NSAID ها در ایالات متحده است.
NSAID ها نسبت به استامینوفن برای دیسمنوره اولیه و استئوآرتریت مؤثر است. با این حال، آنها با بروز بیشتر عوارض جانبی مانند سردرد، خواب آلودگی، حالت تهوع و سوء هاضمه همراه هستند.
عوامل خطر خونریزی دستگاه گوارش و سوراخ کردن آن شامل پیری، سیگار کشیدن، الکل و مدت زمان طولانی تر استفاده از NSAID است.

4- NSAID های انتخابی COX-2

مزیت مهارکننده های انتخابی COX-2 این است که آنها اثرات ضد درد و ضد التهابی را بدون عوارض جانبی دستگاه گوارش که با NSAID های سنتی تجربه می شوند ایجاد می کنند.
NSAID های منتخب COX-2 داروهای خط دوم برای درد خفیف تا متوسط به حساب می آیند زیرا آنها اثر مشابهی با NSAID های غیر انتخابی دارند اما با هزینه بالاتر بدست می آیند.
Celecoxib در حال حاضر تنها NSAID انتخابی COX-2 است که در ایالات متحده برای درد استخوان یا دندان، دیسمنوره، سردرد و ورم مفاصل تأیید شده است.
عوارض جانبی شامل افزایش خطر بروز حوادث قلبی عروقی (سکته مغزی، حمله قلبی، حوادث ترومبوتیکی) است.

بیشتر بدانید: مکمل های ضد التهاب را بشناسید؟

5- مسکن های افیونی

مورفین یک مسکن ضد افیونی قوی است که اگر مواد مخدر به همراه استامینوفن یا NSAID ها نتوانند درد متوسط تا شدید را تسکین دهند می تواند به تنهایی استفاده شود. پریشانی و اضطراب همراه با درد عمیق مانند حمله قلبی یا تروما کاهش می یابد.
اگرچه استفاده از مورفین خوراکی در درمان درد مزمن نقش دارد اما درمان دارویی درد حاد دهان و دندان اغلب شامل هیدروکودون و اکسی کدون است.
عوارض جانبی مخدرها شامل تهوع، استفراغ، یبوست، آرام بخش، خارش، احتباس ادرار و افسردگی تنفسی است.
مواد مخدر به دلیل خطر اعتیاد، حتی با مصرف کوتاه مدت باید با احتیاط مصرف شوند.
Tramadol دارای یک عمل دوگانه است - روی گیرنده مواد افیونی کار می کند و مانع از جذب نوراپی نفرین و سروتونین می شود. بیشتر اوقات برای درمان درد بعد از عمل یا نوروپاتی استفاده می شود.
ترامادول به دلیل اثربخشی پایین و فواید آن در مقایسه با ایمنی در مقایسه با سایر گزینه ها، نباید یک ضد درد خوراکی درجه یک باشد.
مزایای ترامادول نسبت به مورفین عبارتند از:
افسردگی کمتر
تحمل کم و یا وابستگی
اثرات جانبی ضد درد
عوارض جانبی رایج
اثرات جانبی ضد درد
عوارض جانبی شایع

NSAID های سنتی

خونریزی معده
سوراخ شدن معده
مهار پلاکت
اختلال عملکرد کلیه

مهارکننده های انتخابی COX-2

اختلال عملکرد کلیه
سکته مغزی
حمله قلبی
فشار خون

اپیوئید ها

حالت تهوع
استفراغ
آرام بخش
یبوست
تحمل
وابستگی
نفروپاتی ضد درد
مصرف طولانی مدت مسکن های غیر افیونی با اختلال عملکرد کلیه در بیماران مستعد با بیماری کلیه مرتبط است. به طور معمول، در گروه سنی اواسط یا مسن با سابقه مثبت درد مزمن و استفاده منظم از ضد درد در طی ماه ها تا سال ها رخ می دهد.
بیشتر شواهد حاکی از ارتباط با متابولیت فنوستین یا پاراستامول آن در ترکیب با آسپرین یا کافئین است.
گفته می شود پروستاگلاندین E2 دارای اثرات ضد عفونی کننده عروق روی کلیه است و به دلیل فعالیت مهاری NSAID ها بر روی آنزیم سیکلوکسیژناز تولید نمی شود.

مسکن های بی خطر برای استفاده در بیماری کلیوی

انجمن سالمندان آمریکا توصیه می کند از مصرف مزمن کلیه NSAID های خوراک، از جمله آسپرین با دوز بالا، در سالمندان> 75 سال جلوگیری شود.
استامینوفن در درجه اول بطور گسترده در کبد متابولیزه می شود. تنها 2٪ - 5٪ از دوز بدون تغییر در ادرار دفع می شود و هیچ گزارش قابل توجهی در بیماران مبتلا به نارسایی کلیه مشاهده نشده است.
شواهدی وجود دارد که نشان می دهد دوزهای تجمعی طول عمر استامینوفن، منجر به پیشرفت بیماری مزمن کلیه نمی شود.

ضد درد های خوراکی

از ترشح معده با استفاده از NSAID می توان با ترکیب آن با آنتی هیستامین ها، میزوپروستول 800 میلی گرم یا مهار کننده های پمپ پروتون جلوگیری کرد.
همیشه حداکثر دوز توصیه شده را در درج بسته بخوانید.
مسکن ها را با کمترین دوز ممکن و برای کمترین مدت زمان شروع کنید.
آسپرین در افراد مبتلا به آسم می تواند یک واکنش آلرژیک ایجاد کند.
استفراغ ناشی از مواد افیونی با تشخیص قبل از عمل و درمان آن با آنتی هیستامین یا آنتاگونیست های سروتونین قابل پیشگیری است.
کاهش سرعت روده ناشی از مواد افیونی را می توان با متوکلوپرامید درمان کرد.
مقدار توصیه شده
دوز توصیه شده از مسکن های متداول استفاده می شود
استامینوفن / پاراستامول 500 میلی گرم سه بار در روز (حداکثر روزانه 4 گرم)
آسپرین 300-600 میلی گرم سه بار در روز
ایبوپروفن 400 میلی گرم سه بار در روز
ناپروکسن 250 میلی گرم دو بار در روز
سلکوکسیب 100-200 میلی گرم دو بار در روز

تداخلات دارویی

از مصرف سایر داروهای ضد انعقادی با آسپیرین خودداری کنید زیرا این امر می تواند باعث افزایش تمایل به خونریزی شود.
الکل، باربیتوراتها و داروهای ضد سایکوز باعث افزایش اثر آرام بخش عوامل مخدر می شوند.
موارد احتیاط
کلیه NSAID ها در بیمارانی که شرایط بیماری تشخیصی قبل از عمل مانند بیماری زخم معده، فشار خون بالا، بیماری کبد و بیماری کلیوی دارند باید با دقت مورد استفاده قرار گیرند.
مواد مخدر به عنوان یک قدم بالاتر از NSAID ها برای درد متوسط تا شدید توصیه می شود. استفاده از آنها می تواند به اثرات جدی دراز مدت مانند تحمل و وابستگی منجر شود.

در ادامه بخوانید: رژیم غذایی ضد التهابی - مبارزه با تورم به طور طبیعی

دکتر فتحی
Author: دکتر فتحی

امیدوارم کمکی هرچند کوچک به ارتقا سلامت جامعه شود. سوالات خود را می توانید در انجمن سلامتی مطرح نمایید برای مطرح کردن سوال کلیک کنید. جهت مطرح کردن سوالات خصوصی کلیک کنید.
.




سوال یا نظر خود را مطرح نمایید.

ارسال نظر به صورت مهمان
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location

نظرات (0)

رتبه 0 از 5 بر مبنای 0 رای
هنوز هیچ نظری درباره این پست وجود ندارد

تمامي كالاها و خدمات سایت رژیم سلامتی، حسب مورد داراي مجوزهای لازم از مراجع مربوطه می باشند و فعاليت‌های اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوری اسلامی ايران است.

تمامي كالاها و خدمات سایت رژیم سلامتی، حسب مورد داراي مجوزهای لازم از مراجع مربوطه می باشند و فعاليت‌های اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوری اسلامی ايران است.

© 2019 , وب سایت رژیم سلامتیاستفاده از مطالب تنها با درج لینک مستقیم مجاز است.

Search