پزشکی

انسولین درمانی: عوارض جانبی و انواع انسولین

درمان با انسولین

تمام سلول های بدن شما برای کار عادی به قند نیاز دارند. قند به کمک هورمونی به نام انسولین وارد سلول ها می شود.

در دیابت نوع 2، بدن پاسخ خود را به سطح طبیعی یا حتی بالای انسولین متوقف می کند و با گذشت زمان، لوزالمعده انسولین کافی را برای مطابقت با نیاز بدن نمی سازد. داشتن اضافه وزن، به ویژه داشتن چربی اضافی که در کبد و شکم ذخیره می شود تقاضای بدن به انسولین را افزایش می دهد. این باعث می شود قند در خون ایجاد شود که در صورت عدم درمان می تواند به مشکلاتی منجر شود.
افراد مبتلا به دیابت نوع 2 برای حفظ سطح قند خون هدف، نیاز به نظارت منظم و مداوم دارند. درمان شامل تنظیم سبک زندگی، اقدامات خود مراقبتی و داروها (که ممکن است انسولین را شامل شود یا نشود). در کنار هم، این روشها می توانند به کاهش خطر عوارض کمک کنند. یادگیری مدیریت دیابت فرایندی است که در طول زندگی ادامه دارد.
بسیاری از افراد مبتلا به دیابت برای سالم ماندن، باید انسولین مصرف کنند. اما، انسولین درمانی می تواند طیف وسیعی از عوارض جانبی ایجاد کند.
انسولین هورمونی است که به تنظیم مقدار قند یا گلوکز خون کمک می کند. انسولین یک نقطه مقابل به نام هورمون گلوکاگون دارد که به روش مخالف عمل می کند.
بدن از انسولین و گلوکاگون استفاده می کند تا اطمینان حاصل کند که سطح قند خون خیلی زیاد یا کم نمی شود و سلول ها مقدار کافی گلوکز را برای استفاده از انرژی دریافت می کنند.
وقتی قند خون خیلی کم باشد لوزالمعده گلوکاگون را ترشح می کند که باعث می شود کبد گلوکز را وارد جریان خون کند. با این حال، افراد مبتلا به دیابت ممکن است نیاز به مکمل انسولین داشته باشند تا بتوانند قند خون را در حد طبیعی حفظ کنند.
در این مقاله به بررسی عوارض، خطرات و اسطوره های انسولین درمانی می پردازیم و نکاتی در مورد مصرف انسولین ایمن را ارائه می دهیم.

عوارض جانبی و خطرات

افراد مبتلا به دیابت نوع 1 نیاز به انسولین دارند. با این حال، می تواند منجر به عوارض جانبی شود.
انواع مختلف و مارک های انسولین مختلفی در ایالات متحده وجود دارد.
عوارض جانبی که فرد ممکن است تجربه کند به نوع انسولین مصرف شده بستگی دارد.
عوارض جانبی رایج عبارتند از:
با شروع سلول ها برای گرفتن گلوکز، نخست وزن افزایش می یابد.
قند خون که خیلی پایین می افتد یا هیپوگلیسمی رخ می دهد.
ایجاد بثورات، برآمدگی یا تورم در محل تزریق.
اضطراب یا افسردگی.
سرفه هنگام مصرف انسولین استنشاقی.
هیپوگلیسمی در هنگام مصرف انسولین
تزریق انسولین باعث می شود سلول های بدن گلوکز بیشتر را از جریان خون جذب کنند. در نتیجه مصرف زیاد یا تزریق در زمان اشتباه ممکن است باعث افت بیش از حد قند خون شود.
اگر سطح قند خون فرد خیلی پایین بیاید ممکن است علائمی از قبیل:
سرگیجه
مشکل در صحبت کردن
خستگی
گیجی
پوست رنگ پریده
تعریق
فشردگی عضلات
تشنج
از دست دادن هوشیاری
داشتن یک برنامه دقیق انسولین برای نگه داشتن سطح قند خون در محدوده سالم ضروری است. پزشک ممکن است انسولین هایی را که با سرعت های مختلف عمل می کنند تجویز کند تا سطح قند خون فرد اغلب ثابت شود.
افرادی که در معرض خطر کمبود قند خون هستند باید از دستبند پزشکی استفاده کنند که در آن نوع دیابت ذکر شده باشد به علاوه اطلاعات لازم دیگر از جمله اینکه آیا آنها با انسولین وضعیت خود را کنترل می کنند.
در صورت آگاهی فرد، این دستبندها اطلاعاتی را برای آگاهی كمك کننده نخست و متخصصان پزشکی ارائه می دهند.
دستبند دیابت در طیف گسترده ای برای خرید آنلاین وجود دارد.

مطلب مرتبط: رژیم لاغری آنلاین
نرم افزار رژیم لاغری، برنامه کاهش وزن خود را به صورت آنلاین در موبایل و ایمیل خود دریافت کنید
رژیم لاغری
 

سایر عوارض احتمالی

استفاده از انسولین ممکن است خطر عوارض چشم را افزایش دهد.
همچنین این احتمال وجود دارد که مصرف انسولین باعث عوارض جانبی شدیدتری شود اگرچه این موارد کمتر دیده می شود.
نکروز چربی ممکن است در افرادی که مرتباً انسولین تزریق می کنند ایجاد شود. این وضعیت باعث ایجاد یک توده دردناک در بافت زیر جلدی می شود که دقیقاً زیر سطح پوست است.
یک بررسی در سال 2013، انسولین درمانی را با درمان متفورمین مقایسه کرد. متفورمین یکی دیگر از روشهای کاهش قند خون برای مبتلایان به دیابت نوع 2 است.
این محققان دریافتند که گروه انسولین درمانی در این مطالعه خطر ابتلا به چندین عارضه را افزایش داده است از جمله:
حمله قلبی
سکته مغزی
عوارض چشم
مشکلات کلیوی
یک بررسی دیگر نتیجه گیری کرد که خطرات انسولین درمانی ممکن است از مزایای آن در افراد دیابت نوع 2 بالاتر باشد. نویسندگان نکات برجسته زیر را در مورد انسولین درمانی ذکر کردند:
نیاز به افزایش دوز و پیچیدگی برنامه درمانی با گذشت زمان
افزایش خطر ابتلا به هیپوگلیسمی شدید
خطر احتمالی مرگ بیشتر
افزایش بالقوه در معرض خطر ابتلا به سرطان های خاص، از جمله سرطان لوزالمعده

چه کسی نیاز به انسولین دارد؟

دیابت تولید انسولین توسط لوزالمعده و استفاده از این هورمون اساسی توسط بدن را مختل می کند. این بیماری باعث بالا رفتن قند خون می شود.
با این حال، هر فرد مبتلا به دیابت نوع 2 نیاز به انسولین ندارد. از طرف دیگر افراد مبتلا به تیپ 1 مجبورند مکمل انسولین خود را برای بقیه عمر خود داشته باشند.
سه نوع اصلی دیابت وجود دارد:
دیابت نوع 1: به طور معمول در كودكان وقتی فرد به اندازه كافی انسولین تولید نمی كند شروع می شود. معمولاً نتیجه حمله سیستم ایمنی بدن به لوزالمعده است.
دیابت نوع 2: می تواند در هر سنی بروز کند اما سن متوسط شروع آن 45 سال است. یا پانکراس انسولین کافی تولید نمی کند یا سلول های بدن در برابر اقدامات آن مقاوم می شوند.
دیابت حاملگی: در دوران بارداری رخ می دهد و پاسخ بدن زنان به انسولین را سخت می کند. به طور معمول بعد از زایمان متوقف می شود اما خطر ابتلا به دیابت نوع 2 را در زن افزایش می دهد.
دیابت نوع 1 و نوع 2 معمولاً شرایط مادام العمر است. براساس مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها (CDC)، بیش از 30 میلیون نفر در ایالات متحده مبتلا به دیابت هستند. دیابت نوع 2 شایع ترین است که 90-95 درصد از مبتلایان به دیابت را تشکیل می دهد.
دستگاه های تحویل انسولین
افراد مبتلا به دیابت نوع 1 برای حفظ سطح قند خون به طور روزانه به انسولین درمانی نیاز دارند. با این حال، رژیم درمانی دقیق از فردی به فرد دیگر متفاوت خواهد بود.
فرد می تواند انسولین خود را از طریق پمپ به بدن خود منتقل کند. این دستگاهی است که هورمون را از طریق پورت تأمین می کند و نیاز به تزریق را برطرف می کند. برخی از پمپ ها اتوماتیک هستند در حالی که برخی دیگر به ورودی کاربر بیشتری نیاز دارند.
ممکن است برخی از افراد روزانه دو تا چهار دوز مصرف کنند. تزریق های اضافی انسولین با عملکرد سریع یا کوتاه ممکن است در وعده های غذایی ضروری باشد.
افراد همچنین برای تزریق انسولین، از قلم و دستگاه استنشاقی استفاده می کنند.

انواع انسولین

پزشک می تواند به شخصی سازی یک رژیم انسولین درمانی بی خطر و مؤثر برای فرد مبتلا به دیابت نوع 1 کمک کند. طبق آکادمی پزشکان خانواده آمریکا، انواع مختلف انسولین وجود دارد که افراد می توانند به طور جداگانه یا به صورت ترکیبی از آنها استفاده کنند.
این شامل:
انسولین های سریع اثر که در طی 15 دقیقه شروع به کار می کنند و می توانند در حدود 3-5 ساعت به طول انجامد.
انسولین های کوتاه اثر که 30-60 دقیقه طول می کشد تا شروع به کار کنند و مدت زمان 5-8 ساعت دارند.
انسولین های با عملکرد متوسط که 1-3 ساعت طول می کشد تا شروع به کار کنند اما 12 تا 16 ساعت به طول می انجامند.
انسولین های طولانی اثر که تقریباً در 1 ساعت شروع به کار می کنند و می توانند 20 تا 26 ساعت دوام داشته باشند.
انسولین های پرمیکس که ترکیب یک انسولین راپید یا کوتاه اثر با یک انسولین سریع اثر هستند.
پزشک یکی از این انسولین ها یا مخلوط ها را در کنار یک برنامه با دقت کنترل شده تجویز می کند. پیگیری دقیق این امر خطر عوارض جانبی و عوارض را کاهش می دهد.
انسولین سریع اثر مانند:
• انسولین lispro (نام تجاری: Humalog)
انسولین آسپارت (نام تجاری: NovoLog)
• انسولین glulisine (نام تجاری: Apidra)
انسولین کوتاه اثر مانند:
• انسولین رگولار (نام تجاری: Humulin R)
انسولین با اثر متوسط مانند:
• انسولین NPH (نام تجاری: هومولین N)
• انسولین پروتامین lispro (مخلوط با انسولین سریع اثر lispro [نام تجاری: Humalog Mix])
انسولین طولانی اثر مانند:
انسولین گلارژین (نام تجاری: Lantus)
• انسولین detemir (نام تجاری: Levemir؛ متوسط تا طولانی اثر؛ ممکن است دو بار در روز مورد نیاز باشد)
انسولین بسیار طولانی اثر مانند:
• انسولین degludec (نام تجاری: Tresiba)
• انسولین گلارژین 300 واحد / میلی لیتر (نام تجاری: Toujeo)
یک نوع انسولین استنشاقی (نام تجاری: Afrezza) در ایالات متحده موجود است. در اکثر مطالعات نشان داده نشده است که انسولین استنشاقی سطح A1C را به سطح هدف معمول کمتر از 7 درصد برساند. علاوه بر این، آزمایش عملکرد ریه قبل از شروع و به صورت دوره ای در طول درمان لازم است. به همین دلایل، انسولین استنشاقی به طور گسترده مورد استفاده قرار نمی گیرد.

درمانهای غیر انسولین

افراد مبتلا به دیابت نوع 2 اغلب می توانند وضعیت خود را بدون درمان با انسولین مدیریت کنند.
گزینه های درمانی جایگزین شامل تغییر در شیوه زندگی و رژیم غذایی و داروهای غیر انسولین مانند متفورمین است. اما اگر فردی نتواند با استفاده از این روشهای درمانی میزان قند خون خود را کنترل کند پزشک ممکن است انسولین درمانی را توصیه کند.
زنان مبتلا به دیابت حاملگی به طور معمول انسولین دریافت می کنند اما می توانند دیابت خود را با متفورمین نیز مدیریت کنند. پزشک ایمن ترین روش برای مصرف این داروها در دوران بارداری را توضیح خواهد داد.

افسانه ها در مورد انسولین درمانی

طبق گزارش انجمن دیابت آمریکا (ADA)، چندین اسطوره معمول استفاده از انسولین درمانی را برای مبتلایان به دیابت نوع 2 احاطه کرده است.
افرادی که انسولین مصرف می کنند ممکن است گاهی اوقات بشنوند که دیگران اظهارات زیر را بیان می کنند اما هیچ پایه ای برای تحقیق و یا واقعیت ندارند:
"انسولین می تواند بیماری دیابت را درمان کند." در حال حاضر هیچ درمانی برای دیابت وجود ندارد. با این حال، انسولین می تواند به فرد کمک کند تا اثرات آن را کنترل کند..
"تزریق انسولین باعث درد می شود." بسیاری از افراد دارای هراس سوزنی هستند. با این حال، قلمهای مدرن انسولین تقریباً هیچ دردی ایجاد نمی کنند. افرادی که از پمپ استفاده می کنند می توانند از تزریق به طور کلی جلوگیری کنند.
"انسولین فراوانی هیپوگلیسمی شدید را افزایش می دهد." در حالی که انسولین می تواند خطر ابتلا به هیپوگلیسمی را افزایش دهد برخی انسولین ها می توانند افت ناگهانی قند خون را محدود کنند.
"انسولین تا زمانی که شخص از آن استفاده کند باعث افزایش وزن می شود." انسولین ممکن است در ابتدا وزن را افزایش دهد اما این یک تأثیر مداوم نیست. بدن ابتدا باید با مکمل انسولین سازگار شود.
"محل تزریق مهم نیست." وقتی یک یک سوزن یا قلم را در بدن وارد می کنند سرعت تأثیر انسولین در بدن را تعیین می کند. این می تواند بعد از وعده های غذایی بسیار مهم باشد که افت سریع قند خون باعث کاهش تأثیر غذا شود.
"انسولین اعتیاد آور است." انسولین یک داروی اعتیاد آور یا خطرناک نیست و برای هر فردی که لوزالمعده انسولین تولید نمی کند بسیار حیاتی است.
صحبت با پزشک باید ذهن شما را در مورد هرگونه نگرانی یا نگرانی از انسولین درمانی راحت کند.

نکاتی درباره گرفتن ایمن انسولین

نظارت بر قند خون برای جلوگیری از عوارض جانبی انسولین برای افراد ضروری است.
انسولین یک داروی تجویزی است. شخص باید در مورد موارد زیر با پزشک خود صحبت کند:
انتخاب نوع مناسب انسولین برای خود
عوارض جانبی احتمالی یا تداخلات با سایر داروها
انسولین خود را با خیال راحت و مؤثر انجام دهید
افراد مبتلا به دیابت نوع 2 یا حاملگی باید با پزشک خود مشورت کنند که آیا انسولین درمانی بهترین انتخاب برای آنها است.
آنها ممکن است بتوانند از گزینه های درمانی دیگری برای کنترل میزان قند خون خود مانند داروهای غیر انسولین، شیوه زندگی و تغییرات رژیم غذایی استفاده کنند.
ضروری است افرادی که نیاز به انسولین دارند مرتباً قند خون خود را کنترل کنند. مصرف انسولین زیاد یا خیلی کم، می تواند منجر به عوارض جانبی یا عوارض شود.
پیروی از برنامه درمانی معین نیز حیاتی است. ضروری است که یک دوز را از دست ندهید و هر دوز را در زمان مناسب مصرف کنید.
هرکسی که با مصرف انسولین درمانی عوارض جانبی را تجربه می کند باید با پزشک صحبت کند. ممکن است که یک برنامه درمانی دیگر یا نوع دیگری از انسولین برای نیازها و شیوه زندگی آنها مناسب تر باشد.
پزشک همچنین بتواند در مورد چگونگی پیشگیری یا کاهش عوارض جانبی خاص توصیه کند.

در ادامه بخوانید: انسولین - مقاومت به انسولین | انسولین نوومیکس NovoMix 30 FlexPen 30

دکتر فتحی
Author: دکتر فتحی

امیدوارم کمکی هرچند کوچک به ارتقا سلامت جامعه شود. سوالات خود را می توانید در انجمن سلامتی مطرح نمایید برای مطرح کردن سوال کلیک کنید. جهت مطرح کردن سوالات خصوصی کلیک کنید.
.




سوال یا نظر خود را مطرح نمایید.

ارسال نظر به صورت مهمان ثبت نام or ورود به حساب کاربری
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location

نظرات (0)

رتبه 0 از 5 بر مبنای 0 رای
هنوز هیچ نظری درباره این پست وجود ندارد

تمامي كالاها و خدمات سایت رژیم سلامتی، حسب مورد داراي مجوزهای لازم از مراجع مربوطه می باشند و فعاليت‌های اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوری اسلامی ايران است.

تمامي كالاها و خدمات سایت رژیم سلامتی، حسب مورد داراي مجوزهای لازم از مراجع مربوطه می باشند و فعاليت‌های اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوری اسلامی ايران است.

© 2019 , وب سایت رژیم سلامتیاستفاده از مطالب تنها با درج لینک مستقیم مجاز است.

Search