پزشکی

درمان عفونت واژن

بیماری های منتقله از راه جنسی در میان افرادی که در فعالیت های جنسی محافظت نشده فعالیت می کنند شایع است. داشتن یک شریک جنسی آلوده یا شرکای جنسی متعدد نیز می تواند به بیماری های جنسی کمک کند.

طبق آمار سازمان بهداشت جهانی در سال 2015 حدود 498 میلیون نفر در گروه سنی 15-49 ساله انواع بیماری های جنسی را سالانه دریافت می کنند. یافته های تحقیق اخیر نشان می دهد که زنان جوان که از نظر جنسی فعال هستند خطر ابتلا به بیماری هایی را که از نظر جنسی جدی گرفته شده اند بالا می برند. شایعترین بیماری جنسی در زنان کشورهای توسعه نیافته، "واژینیت" است. واژن دارای تعادل شیمیایی است که می تواند به راحتی آشفته شود. اگر دیواره واژن عفونی شود وضعیتی که به عنوان واژینیت شناخته می شود ممکن است ایجاد شود. این می تواند در دختران و زنان در هر سنی رخ دهد. واژینیت یک اصطلاح جمعی برای یک گروه از بیماری های منتقله از راه جنسی است که باعث عفونت و التهاب لایه های داخلی واژن می شود. گردن رحم، واژن، فرج و سایر نقاط سیستم تولید مثل زنان (به خصوص آنهایی که در طول رابطه جنسی دخالت دارند) ممکن است در این بیماری آلوده باشند. این به طور معمول به عنوان خارش، تحریک، التهاب، قرمزی و درد در مهبل و دهان بیان می شود. این شرایط با یک ترشح واژن چسبنده با بوی ماهی ناخوشایند همراه است. این به دلیل PH تغییر یافته ترشح واژن است. واژینیت توسط چندین عامل باکتری یا قارچی ایجاد می شود. این به طور مستقیم سلامت جنسی یک زن را تحت تاثیر قرار می دهد و همچنین ممکن است در ظرفیت تناسلی دخالت کند.

علل واژینیت

بسیاری از علل مختلف واژینیت وجود دارد.
واژینیت غیر عفونی. به التهاب واژن مربوط است که به علت تحریکات شیمیایی یا آلرژی ها است. اسپرمیسیدها، دوش واژن، مواد شوینده، نرم کننده های پارچه و کاندوم های لاتکس می توانند موجب تخریب واژن شوند. همچنین برخی از دستمال های بهداشتی می توانند باعث تحریک در ورودی واژن شوند.
واژینیت آتروفیک. این ممکن است بعد از یائسگی زن بروز کند. این نتیجه از سطوح پایین تر هورمون (استروژن) و نازک شدن دیواره واژن ناشی از آنها است. این باعث می شود واژن بیشتر در معرض تحریک قرار بگیرد.
واژینیت عفونی ناشی از عفونت باکتری یا مخمر است. Trichomoniasis توسط یک انگل به نام Trichomonas vaginalis ایجاد می شود و از طریق رابطه جنسی محافظت نشده با یک شریک آلوده گسترش می یابد. انواع دیگر عفونت های واژن ممکن است در زمانی اتفاق افتد که یک زن فیستول داشته باشد یک عبور غیرطبیعی روده که به واژن وصل می شود. این به مدفوع اجازه می دهد تا وارد منطقه واژن شود به طوری که خطر عفونت را افزایش می دهد.
واژینوز باکتریایی. ممکن است ناشی از عدم تعادل بین باکتری های معمولی محافظت کننده از واژن و یک عفونت باشد. کشیدن سیگار، استفاده از دستگاه های داخل رحمی، دوش واژینال و داشتن شرکای جنسی متعدد نشان داده است که خطر ابتلا به عفونت را افزایش می دهد. با این حال، واژینوز باکتریایی عفونت منتقله از نظر جنسی نیست زیرا ممکن است در زنان مبتلا به مقاربت واژینال اتفاق بیفتد.
عفونت مخمر، همچنین به عنوان کاندیدیاز واژینال شناخته شده است و زمانی رخ می دهد که رشد بیش از حد مخمر به نام کاندیدا که به طور معمول در مهبل (واژن) زندگی می کند. عفونت های مخمری ممکن است در صورت استفاده از آنتی بیوتیک ها، سطح استروژن بالا (مثلا در دوران بارداری یا در صورت استفاده از قرص های ضد بارداری خوراکی)، دیابت کنترل نشده یا سرکوب سیستم ایمنی بدن ممکن است رخ دهد. هر چیزی که نوع و مقدار باکتریهایی که معمولاً در واژن وجود دارد مانند دوش یا تحریک با روانکاری واژینال ناکافی می تواند خطر را افزایش دهد. عفونت مخمر می تواند به صورت جنسی به ویژه از طریق تماس جنسی دهان و دندان انتقال یابد. با این حال، عفونت مخمر یک عفونت منتقله از نظر جنسی نیست زیرا در زنانی که از نظر جنسی فعال نیستند نیز رخ می دهد و قارچ Candida به طور طبیعی در مهبل وجود دارد.
نوزادان همچنین می توانند التهاب واژینال و ترشح را برای دو هفته اول زندگی، ناشی از قرار گرفتن در معرض استروژن مادر قبل از تولد داشته باشند.
هرپس واژینیت: عامل ایجاد این عفونت ویروس هرپس سیمپلکس است. زخم ها و زخم های تناسلی ظاهر می شود که موجب تحریک شدن در هنگام ادرار یا رابطه جنسی می شود. ترشح واژن در این حالت آبکی می شود.

مطلب مرتبط: رژیم لاغری آنلاین
نرم افزار رژیم لاغری، برنامه کاهش وزن خود را به صورت آنلاین در موبایل و ایمیل خود دریافت کنید
رژیم لاغری
 

بطور کلی علل واژینیت شامل:

عفونت های باکتریایی ناشی از کلامیدیا، نایسریا یا مایکوپلاسما.
عفونت ویروسی ناشی از ویروس هرپس سیمپلکس یا ویروس پاپیلوم انسانی.
عفونت قارچی ناشی از کاندیدا آلبیکنس.
عفونتهای متاستاز ناشی از ترکوموناس و جیاردیا
عفونت انگلی ناشی از Sarcoptes یا Phthirus.
عفونت مخمر مهبل (واژن).
فعال بودن جنسی از سن بسیار جوان (حدود 15 سال).
داشتن رابطه جنسی با یک شریک که دارای برخی از بیماری های جنسی است.
رفتار جنسی چند قطبی.
فعالیت های جنسی محافظت نشده.
داشتن سابقه سوء استفاده جنسی.
استفاده از صابون سخت و یا آب بسیار گرم برای حمام حباب.
استفاده بسیار مکرر از spermicides.
مصرف قرصهای ضد بارداری برای مدت زمان بسیار طولانی.
مصرف غذای غنی از کربوهیدرات ها مانند قند و الکل.
استفاده از لباس های دارای هوای ضعیف که باعث رشد عوامل قارچی و باکتریایی در واژن می شود.
کاهش ایمنی به علت اختلالات خود ایمنی، بیماری های منتقله از راه جنسی و یا داروهای خاص.
عادت های بهداشتی ضعیف مانند استفاده از دستمال های بهداشتی خالص، تمیز کردن مهبل پس از عبور ادرار، استفاده از توالت های کثیف و غیره.
بیماری های موجود مانند دیابت.
بارداری یا زایمان (تحویل طبیعی از طریق واژن).
تغییر در سطح هورمون در بدن در دوران بارداری، زایمان، تغذیه با شیر مادر یا یائسگی.
اخیرا یا در گذشته بیماریهایی مانند بیماری ایدز، گنوره و غیره منتشر شده است.
واکنش آلرژیک به برخی عوامل خارجی.
حضور برخی از جسم خارجی در مهبل (واژن) ممکن است موجب تحریک شود.
استفاده از douches بسیار.
استفاده از دستمالهای بهداشتی یا تامپون های معطر.
گرفتن خون از یک اهدا کننده با برخی از بیماری های منتقله از راه جنسی.
به اشتراک گذاری سوزن آلوده.

علائم و عوارض

علائم عمومی واژینیت ممکن است شامل ترشح، بو، سوزش و خارش باشد. در بعضی موارد، زنان حتی اگر دارای عفونت باکتریایی باشند هیچ نشانه ای ندارند. به طور کلی، واژینیت باکتریایی باعث خارش و سوزش در هنگام ادرار کردن و یا بعد از رابطه جنسی می شود. ممکن است همچنین ترشح سفید با بوی ناخوشایند ("ماهی") وجود داشته باشد. ترشح ممکن است پس از رابطه جنسی قابل توجه باشد.
علائم تریکومونیازیس در بعضی از زنان ممکن است کاملاً شدید باشد در حالیکه دیگران ممکن است هیچ نشانه ای نداشته باشند. Trichomoniasis باعث درد واژن و گاهی اوقات ناراحتی شکمی است. این می تواند منجر به ترشحات زرد سبز یا خاکستری شدید همراه با بوی ناخوشایند شود. ادرار و مقاربت جنسی می تواند دردناک باشد. اگر در دوران بارداری درمان نشود تریکومونازیس می تواند منجر به زایمان زودرس شود.
علائم عفونت مخمر شامل خارش واژن و ادرار دردناک است. لبیا (لب های واژن) اغلب متورم می شود و می تواند کاملاً دردناک باشد. ممکن است یک ترشح ضخیم و سفید باشد عفونت های مخمری همچنین می توانند باعث درد یا ناراحتی در طول رابطه جنسی شوند.
واژینیت تحریک کننده یا آلرژیک می تواند باعث خارش یا سوزش واژن شود که اغلب متورم و قرمز می شود. این نوع واژینیت باعث ترشح واژن نمی شود.
واژینیت آتروفیک اغلب علایم را ایجاد نمی کند. با این حال، برخی از زنان دارای واژن خشک و زخمی هستند که ممکن است قرمز و تحریک شده باشد. مقاربت جنسی دردناک است و اغلب به دنبال احساس سوزش است. لکه بینی گاه به گاه (خونریزی سبک) و ترشحات آبکی در این نوع واژینیت رایج است.

درمان و پیشگیری

درمان واژینیت بستگی عامل ایجاد کننده دارد.
واژینوز باکتریایی با کمک آنتی بیوتیک ها، به صورت قرص یا پماد یا هر دو مورد درمان می شود. این ها باید پس از تشخیص دقیق توسط دکتر تجویز شوند.
عفونت های مخمری به طور کلی با کمک داروهای ضد قارچی OTC درمان می شوند.
ترشح مونوسیت و آتروفی واژن توسط داروهای تجویز شده توسط دکتر (و نه پماد OTC) درمان می شوند.
برای شروع یک پروتکل درمان مناسب، نیاز به تشخیص درستی از علت واژینیت می باشد. برای جلوگیری از شروع واژینیت، می توانید از اقدامات پیشگیرانه زیر استفاده کنید:
منطقه تناسلی خود را تمیز و خشک نگه دارید.
اجتناب از پوشیدن لباس های تنگ ساخته شده از پارچه های مصنوعی.
همچنین از پوشیدن لباس مرطوب جلوگیری کنید.
مصرف شکر را محدود کنید.
سطح قند خون بالا به طور مستقیم با رشد عفونت در ناحیه واژن مرتبط است.
رابطه جنسی ایمن را تمرین کنید.
از گرفتن دوش واژن اجتناب کنید.
اگر در حال حاضر در معرض شرایطی هستید که می تواند سطح استروژن شما را کاهش دهد (یائسگی یا جراحی حذف تخمدان)، اطمینان حاصل کنید که با پزشک خود در مورد روان کننده واژن سالم صحبت کنید.
هر زنی که نشانه هایش پس از استفاده از آماده سازی OTC یا داروی نسخه ای در عرض 2 ماه ادامه یابد باید مراقبت های پزشکی را دنبال کند. استفاده غیر ضروری یا نامناسب از داروهای OTC رایج است و می تواند منجر به درمان با تاخیر برای سایر علل ولووواژینیت شود که احتمالاً باعث نتایج بالقوه بالینی می شود. مطالعات انجام شده در مورد زنان مبتلا به کاندیدیازیس میزان دقت 28٪ را نشان می دهد.

بیشتر بخوانید: ترشحات سفید واژن: علل و درمان | خارش مهبل ( واژن ) بدون ترشح

وستیبولیت مهبل

بحث در مورد حالت بهینه درمان برای این وضعیت بحث قابل توجهی است. بسیاری از رژیم های درمانی با موفقیت متفاوت مورد استفاده قرار گرفته اند

درماتیت تماسی

ادبیات در گزینه های درمان محدود است. اکثر رژیم های درمان تجربی هستند و بر اساس تجربه بالینی هستند.

کاندیدیازیس وولوواژینال

دیواره سلولی کاندیدا یک گلیکوپروتئین پیچیده است که بستگی به بیوسنتز ارگسترول دارد. اعتقاد بر این است که ترکیبات آزول در مواد ضد انعقادی یافت می شود که از تولید ارگسترول جلوگیری می کنند و اجازه می دهد تا ضد باکتری موضعی به میزان بیش از 80 درصد برسد. تنها داروی خوراکی azole که برای این نشانه توسط اداره غذا و داروی ایالات متحده (FDA) تایید شده است فلوکونازول است که همچنین دارای میزان بالای درمان است. غلظت های درمانی در ترشحات واژینال برای حداقل 72 ساعت پس از مصرف یک قرص 150 میلی گرم تنها یافت می شود.
در نظر گرفتن درمان، تمایز بین اپیدمی های پراكنده و مكرر كاندیدیازی ولووواژینالی از اهمیت زیادی برخوردار است. کاندیدیازیس ولووواژیناس پراکنده بدون عارضه معمولا توسط آلبیکن C ایجاد می شود. اکثر این سویه ها حساسیت به عوامل ضد قارچی مبتنی بر azole را نشان می دهند و بنابراین معمولاً به تمام انواع درمان ضد قارچی واکنش نشان می دهند.
تعدادی از رژیم های ضد انعقادی برای درمان کاندیدیازیس ولووواژینال، از جمله عوامل خوراکی و موضعی، در دسترس هستند. با این حال، تعاملات دارویی با استفاده خوراکی باید مورد توجه قرار گیرد. سمیت کبدی در درمان کتوکونازول در حدود 1 در هر 10،000 تا 15،000 فرد در معرض این دارو رخ می دهد. عوارض جانبی نیز می تواند تهوع، درد شکمی و سردرد باشد. تعاملات دارویی ممکن است با استفاده همزمان از آنتاگونیست های کانال کلسیم، وارفارین، سیکلوسپورین، داروهای هیپوگلیسمی خوراکی، مهارکننده های پروتئازی، تئوفیلین و ریفامپین ایجاد شود.
در آزمایش های مقایسه ای از دوره های 10 تا 14 روزه درمان، آزول ها موجب افزایش میزان درمان بالینی و میکروسکوپی (95 - 80٪) از یک عامل موضعی موثر، نیستاتین (80 - 70٪) شد. علاوه بر این، آزول ها حتی زمانی کمتر از 14 روز برای نیستاتین تجویز می شود و بسیار موثر بوده اند.
جدول 1 گزینه های پیشنهادی برای درمان در مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها (CDC) ایالات متحده برای درمان پیشنهاد شده است.
گزینه درمان

گزینه

درمان

Butoconazole

کرم 2٪، 5 گرم داخل واژینال برای 3 روز

Butoconazole

کرم 2٪، 5 گرم (بوتونازول 1 - سوستاین ازاد کننده)، تنها اپلیکاسیون داخل واژن

کلوتریمازول

کرم 1٪، 5 گرم داخل واژینال برای 7-14 روز

کلوتریمازول

100 میلی گرم قرص واژینال برای 7 روز

کلوتریمازول

100 میلی گرم قرص واژینال، 2 قرص برای 3 روز

مایکونازول

کرم2٪ ، پنج گرم داخل واژینال برای مدت 7 روز

مایکونازول

100 میلی گرم شیاف واژینال، 1 شیاف 7 روزه

مایکونازول

200 میلی گرم شیاف واژن، 1 شیاف برای 3 روز

مایکونازول

1200 میلی گرم شفاف واژن، 1 شیاف برای 1 روز

نیستاتین

قرص واژن 100،000 واحد، 1 قرص به مدت 14 روز

تیوکونازول

پماد6.5 ٪، پنج گرم داخل واژینال در یک استعمال

تریکونازول

کرم 0.4٪، پنج گرم داخل واژینال برای مدت 7 روز

تریکونازول

کرم 0.8٪، پنج گرم داخل واژینال برای مدت 3 روز

تریکونازول

80 میلی گرم شیاف واژن، 1 شیاف برای 3 روز

فلوکونازول

150 میلی گرم قرص خوراکی، 1 قرص تک دوز

 


کاندیدیازیس والوواژینال مکرر

چندین مطالعه اثربخشی درمان سرکوب کننده نگهدارنده ضد قارچ را برای چند ماه نشان داده است. اگر چه رژیم مطلوب هنوز مشخص نشده است درمانها شامل کتوکونازول (400 میلی گرم در روز)، ایتروکونازول (50 - 100 میلی گرم در روز)، فلوکونازول (100 میلی گرم در هفته برای 6 هفته) و کلوتریمازول (500 میلی گرم سوسپانسیون واژینال یکبار در هر هفته) این رژیم ها تا 6 ماه استفاده می شود.
اسید بوریک موضعی برای دهه های مختلف به عنوان درمان برای کاندیدیازیس ولووواژینال مورد استفاده قرار گرفته است. گرچه اغلب موثر است آن به عنوان یک سم طبقه بندی می شود و ممکن است به طور سیستماتیک از طریق مخاط واژینال جذب شود. برای حفاظت، آن را در یک کپسول ژلاتین قرار داده و به عنوان یک شیاف تزریق می شود. درمان شامل کپسول 600 میلی گرم در اندازه 0 ژلاتین به صورت داخل واژینال هر روز برای 2 هفته تجویز می شود.
مطالعات نشان می دهد علاوه بر درمان های پزشکی، ساکارز و لاکتوز مصرف شده ممکن است رشد و رشد مخمر را تقویت کنند. بنابراین، بیماران داشتن این قندها را در رژیم غذایی محدود کنند. بیماران نیز توصیه می شود که لباس های شل و شلوار و لباس های پوشیده از پنبه را بپوشند و از آب و هوای گرم و مرطوب که در آن کاندیدا رشد می کند اجتناب کنند.
واژینیت آتروفیک

بیشتر بخوانید: 17 درمان های خانگی برای از بین بردن خارش و سوزش واژن

درمان استروژن

شواهد جمع آوری شده نشان می دهد که علائم واژینیت آتروفیک به راحتی به درمان استروژن پاسخ می دهد.
درمان معمولاً شامل استفاده از استروژن واژینال موضعی برای 1-2 هفته برای کاهش علائم است. هنگامی که علائم بهبود می یابند ادامه درمان در فواصل زمانی کم برای نگهداری لازم است. یک رژیم استروژن خوراکی نیز می تواند مورد استفاده قرار گیرد.
مطالعات نشان می دهد که کرم های واژینال مقدار استرادیول سرمی یک چهارم از استروژن خوراکی را تولید می کنند اما 4 برابر قدرت استروژن خوراکی در واژن است. درمان می تواند به طور نامحدود ادامه یابد اگر چه اطلاعات ایمنی برای درمان بیش از 1 سال ثابت نشده است.
انتخاب روش برای مدیریت استروژن موضعی باید با ترجیح بیمار با در نظر گرفتن عوامل مانند هزینه و راحتی هدایت شود. بررسی سیستماتیک از 16 کارآزمایی تصادفی شده در زمینه درمان موضعی استروژیک آتروفی واژن نشان داد که کرم ها، شیاف ها و حلقه ها در کاهش علائم موثرند.
مطالعات متعدد از رژیم های مختلف در درمان استفاده کرده اند درمان معمولا بر اساس اولویت بالینی انتخاب می شود. تولید کنندگان کرم استروژن کونژوگه واژینال Premarin توصیه می شود 0.5 - 2 گرم 3 - 7 بار در هفته به مدت 3 هفته، به دنبال آن 1 هفته بدون دارو، برای 3 - 6 ماه.

کرم استروژن

مزایای کرم استروژن واژینال شامل سطوح پلاسمای پایین و اثربخشی بیشتر نسبت به درمان خوراکی است. معایب عبارتند از مسائل مربوط به رعایت به علت فرایند درخواست و آشفتگی آن؛ در نتیجه، حلقه واژینال سیلاستیک ((Estring و قرص واژینال (Vagifem) توسعه یافت.
یک مطالعه تصادفی چندتایی دوسوکور Kroll و همکاران شامل 550 خانم بعد از یائسگی با اختلال خفیف متوسط شدید گزارش داد که میزان کراتین واژینال استرادیول با دوز پایین (0.003٪) در هر هفته 3 بار در هفته کاهش می یابد و سطح دیسپارونیا کاهش می یابد، pHواژینال کاهش می یابد و سیتولوژی واژینال در مقایسه با پلاسبو بهبود می یابد.

حلقه واژنی

حلقه واژن در مهبل (واژن) قرار داده می شود تا روزانه (7.5 میکروگرم استرادیول) دوزهای کوچک و کنترل شده استروژن را آزاد کند. استروژن سرم کمی افزایش می یابد اما معمولا در محدوده یائسگی باقی می ماند. حلقه با توجه به سلامت بافت و پذیرش بیمار حداقل تاثیر کافی بر کرم استروژن واژینال دارد. در نظر گرفته شده است که به طور مداوم برای 90 روز استفاده می شود و می تواند در طول مقاربت جنسی استفاده شود.

قرص واژن

Vagifem، یک قرص واژینال حاوی 25 گرم 17 بتا استرادیول، به خوبی قابل تحمل و موثر است. در 12 هفته، دو سویه کور، تصادفی، مطالعه کنترل شده با پلاسبو توسط اریکسن و همکاران، بهبود علائم بیشتر با Vagifem نسبت به گروه دارونما مشاهده شد. درمان مبتنی بر درمانگر است، که یک رژیم معمول 1 قرص روزانه دارد و پس از آن دوبار در هفته تجویز می شود.

ملاحظات بهداشتی

مطالعات، اگر چه کوتاه مدت است یک ارتباط بین استفاده از استروژن بدون پروژسترون و خطر تکثیر آندومتر و سرطان آندومتر را نشان نداده است. سطوح استرادیول در محدوده کمتر از 70 پرمول / لیتر نشان داده شده است که با آتروفی اندومتری همراه است. این فرم ها از استروژن همه سطوح پلاسما را در شرایط پایدار با شدت کمتر از 30 pmol / L حفظ می کنند.
در یک مطالعه از 60 زن یائسه به صورت تصادفی برای دریافت Estring یا بدون درمان به مدت 12 ماه، هیچ افزایش قابل توجهی در ضخامت آندومتر در هر دو گروه مشاهده نشد. نتایج مشابه با قرص های واژینال استروژن گزارش شده است. بنابراین، خطر ابتلا به سرطان آندومتر پایین در نظر گرفته می شود. با این حال، هر مقدار جذب استروژن ممکن است در بیمار مبتلا به سرطان پستان بالینی باشد.

درمان های جایگزین

هورمون درمانی تنها گزینه برای زنان یائسه با واژینیت آتروفیک نیست. زنان که نمی توانند یا نمی خواهند هورمون مصرف کنند، ممکن است تصمیم به استفاده از درمان های غیر دارویی مانند گیاهان دارویی کنند. با این حال، اگر چه درمان های گیاهی به وسیله زنان به طور گسترده ای مورد استفاده قرار می گیرند یک نظرسنجی توسط انجمن یائسگی آمریکای شمالی نشان می دهد که تا 10٪ از زنان از علائم یائسگی از گیاهان دارویی استفاده می کنند. آنها عمدتا توسط جامعه علمی مورد مطالعه قرار نگرفته اند. سه عامل که مورد مطالعه قرار گرفته اند دونگ کویی، کوهوش سیاه و ایزوفلاون هستند.

دونگ quai

بسیاری از زنان در اروپا و ایالات متحده از علائم یائسگی دونگ کووی، گیاه سنتی چینی استخراج شده از ریشه Angelica sinensis استفاده کرده اند. گرچه زنان آمریکایی و اروپایی تنها از این گیاه استفاده می کنند درمان کنندگان چینی آن را با سایر گیاهان تجویز می کنند.
در مطالعه ای که در آن 71 خانم با گرگرفتگی دونگ کوای (روزانه 4.5 گرم) یا پلاسبو به مدت 6 ماه داده شد هیچ تفاوت در ضخامت اندومتر یا شاخص بلوغ واژن بین دو گروه مشاهده نشد. درماتیت ثانویه با حساسیت به نور، عوارض جانبی معمول این دارو است.

cohosh سیاه

کوهوش سیاه (Cimicifuga racemosa) به عنوان یک پیشرونده پروژسترون که اثرات استروژنی دارد به بازار عرضه می شود. این یک فیتواستروژن است که حاوی تری ترپن، فلاونوئید است و در دهه های گذشته برای درمان علائم یائسگی استفاده شده است. در زنان یائسه دیده شده است که کوهوش سیاه برای کاهش سطح هورمون لووتیونی، اما نه هورمون تحریک کننده فولیکول است. با توجه به مطالعات انجام شده، دوز دو قرص یا 40 قطره دو بار در روز می تواند با خیال راحت علائم یائسگی را کاهش دهد. با این حال، داده ها محدود هستند و اطلاعاتی در مورد سمیت وجود ندارد. در موارد نادر، cohosh سیاه سبب ناراحتی معده می شود. این ترکیب اثر ضد فشارخون را در هنگام ترکیب با آنتی اکسیدان ها دارد. دوز توصیه شده حداکثر 6 ماه است.

ایزوفلاوون ها

Phytoestrogens به طور طبیعی گیاه استرول است که اثرات استروژن و antiestrogenic در انسان است. آنها عبارتند از ایزوفلاون ها (در سویا)، کومستان ها (در شبدر قرمز و جوانه یونجه یافت می شود) و لیگنان ها (در دانه های روغنی مانند دانه های روغنی یافت می شود).
فیتواستروژنها توسط فلور روده جذب شده و تبدیل به ترکیبات استروژن مشابه می شوند. سپس با گیرنده های استروژن انسان ارتباط برقرار می کنند. اگر سطح استروژن درون زا بالا باشد اثرات آنتی استروژنیک را نشان می دهد با این حال، در زنان بعد از یائسگی که سطوح آنها کاهش یافته است، آنها خواص استروژنی را نشان می دهند.
علاقه به ایزوفلاون ها پس از مشاهده افزایش یافت و این نشان می دهد که زنان آسیایی که مقدار بسیار بالایی از ایزوفلاون ها مصرف می کنند نسبت به زنان غربی، علائم یائسگی کمتری دارند. مطالعات اندکی از زنان تایلندی یائسگی نشان داد که تنها 27 درصد از آنها علائم وازوموتور یائسگی را گزارش کرده بودند، در مقایسه با 85 درصد زنان غربی.
مطالعات، هرچند محدود، باعث افزایش اندک سلول های سطحی واژن در مصرف ایزوفلاون می شوند. با این حال، هیچ افزایش قابل توجهی در هورمون تحریک کننده فولیکول یا هورمون لووتئینیزه نشان نداده است.

درمان های دیگر

دیگر درمان های غیر غربالگری شامل مرطوب کننده های واژینال و روان کننده ها هستند. روان کننده قبل از مقاربت استفاده می شود و مرطوب کننده برای از بین بردن علائم درازمدت استفاده می شود. Nachtigall و همکاران اثر یک مرطوب کننده (Replens) با کرم استروژن کونژوگه (Premarin) را در یک کارآزمایی 12 هفته ای تصادفی با 30 بیمار مقایسه کردند و دریافتند هر چند هر دو عامل موثر بودند استروژن درمانی در بازگرداندن کشش واژن و برگشت آتروفی واژن موثر بود. Replens سه بار در هفته با یک اپلیکاتور تجویز شد و کرم در 1.25 میلی گرم در روز استفاده شد.
نتایج نشان داد که هر دو سطح پایین pH تولید می کنند با این حال، استروژن در طول 4 هفته به طور معنی داری اثر بیشتری بر کشندگی واژن ایجاد کرد. Replens باعث افزایش کششی در مدت زمان طولانی می شود. همچنین 60 درصد از بیماران آتروفی واژن را در مقایسه با 100 درصد از بیماران دریافت کننده استروژن تغییر دادند.

Vulvar Vestibulitis

از روش های درمان شده برای وستیبولیت ولواو، بیشتر مورد بررسی قرار نگرفته اند و براساس تجربیات بالینی که در ادبیات ارائه شده اند براساس تجربیات بالینی است.
به طور کلی هیچ درمان خاصی برای این اختلال در دسترس نیست اما تفکیک خودبه خودی گزارش شده است بنابراین درمان باید بر کاهش علائم تمرکز کند. مدیریت درد شامل روش هایی مانند درمان جنسی، اصلاح رفتار، بیوفیدبک و طب سوزنی است.
درمان هایی که با برخی از موفقیت ها مورد استفاده قرار می گیرند عبارتند از استفاده موضعی بی حسی، مانند پماد Xylocaine 5٪، اعمال 15-30 دقیقه قبل از مقاربت. سایر تداخلات عبارتند از استفاده از یک پوشش محافظ مانند ژل و یا پماد ویتامین A و D (برای کاهش تماس با هر ترشح واژینال)؛ کورتیکواستروئیدهای موضعی؛ کمپرس مرطوب با استات آلومینیوم و عوامل ضد التهاب.
گزارش موردی سولومون استفاده از سیترات کلسیم خوراکی همراه با رژیم غذایی کم اگزالات را توصیه کرد. او اشاره کرد که بلورهای اگزالات کلسیم آزاد شده در ادرار ممکن است به عنوان یک عامل تحریک کننده در توسعه وستیبولیت ولواو عمل کند. او توصیه کرد رژیم کم اگزالات با مصرف سیترات کلسیم (200 میلی گرم کلسیم و 950 میلی گرم سیترات) به طور نظری مانع تشکیل بلورهای کلسیم اگزالات می شود. بسیاری از نویسندگان دیگر نیز این آزمایش از درمان را توصیه می کنند با این حال، مطالعات در مورد مزایا فاقد آن هستند.
تعدادی از آزمایشات از اینترفرون آلفا استفاده کرده اند و برخی از موفقیت ها را با آن یاد گرفته اند. ایده استفاده از این عامل در مقابل وستیبولیت ولواو بعد از آنکه اینترفرون آلفا به طور موفقیت آمیز در درمان کاندولیوماتا آکینیتا مورد استفاده قرار گرفت، آغاز شد. هورویتز و همکاران، 17 زن مبتلا به وستیبولیت واژینال شدید را با تزریق داخل واژینال اینترفرون آلفا درمان کردند که به مدت یک ماه 3 بار در هفته تجویز شدند.
محققان خاطر نشان کردند که 15 نفر از 17 زن بهبود چشمگیری داشته اند. پاسخ مطلوب با بهبود علائم بالینی مانند دیسپورونیایی اندازه گیری شد. با این حال، توصیه های در این زمان نشان می دهد که اینترفرون آلفا باید به عنوان یک روش درمان برای زنان مبتلا به عفونت های HPV همراه باشد.
از آنجایی که علت درد در وستیبولیت واژینال، نوروپاتیک است تحقیق بر روی درمان دارویی انجام شده است که به درد نوروپاتیک اشاره دارد. داروهایی مانند گاباپنتین و پره گابالین با موفقیت مورد استفاده قرار گرفته اند. در مطالعه ی 152 خانم مبتلا به درد ولواو که با گاباپنتین درمان شده بود، 98 (64٪) با حداقل 80٪ از علائم آنها قطع شد.

عمل جراحی

جراحی برشی ممکن است به عنوان آخرین راه حل در درمان vulvar vestibulitis مورد توجه قرار گیرد. Woodruff و Parmley روش اصلی جراحی درمان را توسعه دادند و توصیف یک برش U شکل حلق هایمن خلفی 0.5 سانتی متر در هر طرف از هایمن، شروع از 0.5 سانتی متر زیر یورترال در هر طرف. در مطالعه، آنها گزارش دادند که زنانی وستیبولیت وولواو که در معرض عمل جراحی قرار گرفتند میزان موفقیت 80٪ را نشان دادند. بیشتر مطالعات دیگر میزان موفقیت 60 درصد را گزارش کرده اند. عوارض پس از جراحی، اگر چه غیر معمول، شامل dehiskence، هماتوم، عفونت، بهبود ناهموار و گره زائد در طول خط سوچور است.

درمان درماتیت تماسی

اولین گام در جهت درمان درماتیت تماس، حذف عامل تحریک کننده است. تست پچ ممکن است برای شناسایی آلرژن ضروری باشد. اجتناب از مقاربت جنسی، دوش، مواد شوینده، صابون و عطر ضروری است. واکنش های ملکولی ناخوشایند معمولا پس از خارج شدن عامل ایجاد کننده، سریعا کاهش می یابد.
پاک کردن را می توان با یک بار شستشوی ناحیه ای از یک منطقه به صورت روزانه با آب آشامیدنی و خنک نمودن سطح آن انجام داد. پماد تریامسینولون (0.1٪) دو بار در روز استفاده می شود و می تواند در درماتیت تماس در معرض خطر کمک کند. ضایعات شدید را می توان با کمپرس های مرطوب از محلول آلومینیوم استات به مدت 30 دقیقه چند بار در روز درمان کرد. پس از هر کاربرد، پوست والو باید تمیز و خشک شود.
هیدروکورتیزون (0.5 - 1٪) و کورتیکواستروئیدهای فلوراید در لوسیون ها یا کرم ها ممکن است به کاهش علائم کمک کنند آنها معمولا در درمان واکنش های آلرژیک واقعی مفید هستند. درمان های اضافی می تواند شامل آنتی هیستامین ها و حمام های بی کربنات سدیم باشد.

توجه: درمان را فقط با نسخه پزشک خانواده انجام دهید

بیشتر بخوانید: ترشحات غیر طبیعی واژن در زنان و درمان آن

دکتر فتحی
Author: دکتر فتحی

امیدوارم کمکی هرچند کوچک به ارتقا سلامت جامعه شود. سوالات خود را می توانید در انجمن سلامتی مطرح نمایید برای مطرح کردن سوال کلیک کنید. جهت مطرح کردن سوالات خصوصی کلیک کنید.
.




سوال یا نظر خود را مطرح نمایید.

ارسال نظر به صورت مهمان ثبت نام or ورود به حساب کاربری
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location

نظرات (0)

رتبه 0 از 5 بر مبنای 0 رای
هنوز هیچ نظری درباره این پست وجود ندارد

تمامي كالاها و خدمات سایت رژیم سلامتی، حسب مورد داراي مجوزهای لازم از مراجع مربوطه می باشند و فعاليت‌های اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوری اسلامی ايران است.

تمامي كالاها و خدمات سایت رژیم سلامتی، حسب مورد داراي مجوزهای لازم از مراجع مربوطه می باشند و فعاليت‌های اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوری اسلامی ايران است.

© 2018 , وب سایت رژیم سلامتیاستفاده از مطالب تنها با درج لینک مستقیم مجاز است.

Search