پزشکی

سرگیجه: انواع، علل، علائم و درمان

سرگیجه: انواع، علل، علائم و درمان

اگر سرگیجه دارید ممکن است وقتی که در حال حرکت نیستید احساس کنید که در حال حرکت هستید یا می چرخید یا ممکن است احساس کنید که اطراف شما در حال چرخش هستند در حالیکه نیست.

بسیاری از افراد سرگیجه را احساس سرگیجه توصیف می کنند اما با سبکی سر متفاوت است. حرکات ساده برای افراد مبتلا به سرگیجه به طور غیرمعمول شدید است و این شرایط می تواند بر زندگی روزمره آنها تأثیر بگذارد. علائم شما احتمالاً به مواردی که باعث سرگیجه می شود و نوع سرگیجه شما بستگی دارد. احساس حرکت، کج شدن یا چرخش به محیط اطراف به عنوان سرگیجه شناخته می شود. سرگیجه غالباً شروع ناگهانی دارد و مدت زمان آن می تواند در هر نقطه بین چند ثانیه و چند دقیقه متغیر باشد. با این وجود، سرگیجه شدید ممکن است خیلی بیشتر طول بکشد و مانع از توانایی شما در انجام فعالیت های روزانه می شود.
سرگیجه واقعی با احساس چرخش همراه است و از سبکی سر یا سرگیجه غیر اختصاصی متفاوت است.
سرگیجه یک علامت شایع محسوب می شود. طبق اعلام مرکز پزشکی دانشگاه کالیفرنیا سانفرانسیسکو، تقریباً 40 درصد از بزرگسالان ایالات متحده حداقل یک بار در طول زندگی خود سرگیجه را تجربه می کنند.
سرگیجه به طور معمول در افراد مسن شیوع بیشتری دارد اما می تواند هر کسی را در هر سنی تحت تأثیر قرار دهد. زنان کمی بیشتر از مردان در معرض علائم سرگیجه قرار دارند.
تحقیقات دیگر نشان داده است که حدود 12.5 میلیون بزرگسال بالای 65 سال در ایالات متحده دچار سرگیجه یا عدم تعادل هستند که به طور قابل توجهی در زندگی آنها دخالت می کند.
طبق اعلام مرکز ملی تعادل و سرگیجه، سالانه بین 5 تا 8 میلیون ویزیت پزشک برای سرگیجه در ایالات متحده وجود دارد و سرگیجه دلیل اصلی مراجعه به مطب در افراد بالای 75 سال است.

چه اشتباهی پیش می آید؟

سیستم دهلیزی، تشکیل شده از کانال های نیم دایره ای در گوش داخلی، عصب دهلیزی، ساقه مغز و مخچه، نقش مهمی در حفظ وضعیت و تعادل بدن دارد. بنابراین، هر مشکلی در این قسمت ها می تواند باعث عدم تعادل شود.
سرگیجه یا احساس حرکت نیز می تواند ناشی از تولید سیگنال های متناقض از گوش، پوست، ماهیچه ها و چشم ها یا تفسیر نادرست این سیگنال ها توسط مغز باشد.

مطلب مرتبط: رژیم لاغری آنلاین
نرم افزار رژیم لاغری، برنامه کاهش وزن خود را به صورت آنلاین در موبایل و ایمیل خود دریافت کنید
رژیم لاغری
 

سرگیجه چقدر شایع است؟

آمار و داده های زیر به شیوع سرگیجه اشاره دارد:
یک مطالعه سال 2016 نشان داد که سرگیجه (از جمله ورتیگو) هر سال حدود 15٪ تا بیش از 20٪ از بزرگسالان را تحت تأثیر قرار می دهد. BPPV نزدیک به 30٪ از کل موارد سرگیجه در بزرگسالان را تشکیل می دهد و آن را شایع ترین شکل این اختلال می داند.(1)
در برآوردهای منتشر شده توسط برنت و داروف (1980) و توپت (1982)، تقریبا 60٪ از کل بیماران مبتلا به ورتیگو زن هستند این بدان معنی است که زنان نسبت به همتایان مرد خود نسبت به این بیماری حساسیت بیشتری دارند.
سرگیجه بیشتر در جمعیت های مسن که نزدیک به سن بازنشستگی هستند مشاهده می شود اما تعداد معدودی از افراد زیر 20 سال نیز با این بیماری تشخیص داده شده اند.

انواع سرگیجه

سرگیجه به دو نوع زیر طبقه بندی می شود:

1. سرگیجه محیطی

این مسئله از مشکلات گوش داخلی یا عصب دهلیزی است که سرگیجه موقعیتی پاروکسیسمال خوش خیم (BPPV) شایع ترین شکل آن است.
BPPV به دلیل مشكلات در ذرات سنگین كلسیم (otoliths) موجود در لابیرنت وستیبولار رخ می دهد.

2. سرگیجه مرکزی

این شکل سرگیجه عموماً پس از ضربه مغزی، آسیب مغزی یا بیماری رخ می دهد. معمولاً به دلیل خونرسانی یا خونرسانی محدود (ایسکمی) به این ساختارها، خصوصاً در بزرگسالان مسن که دارای مشکلات عروقی هستند اتفاق می افتد.
بروز انواع مختلف سرگیجه به سن فرد مبتلا، مشکلات سلامتی و داروهای مصرفی بستگی دارد. بسیاری از آسیب شناسی های مرکزی فقط به جای سرگیجه واقعی باعث آتاکسیا (بی حسی) یا عدم تعادل می شوند.

علل سرگیجه

دلایل سرگیجه مرکزی و محیطی متفاوت است زیرا در مناطق مختلف سیستم تعادل تأثیر می گذارد.
سرگیجه محیطی ممکن است به دلایل زیر باشد.
Labyrinthitis: عفونت در گوش داخلی ممکن است کانال های نیم دایره ای را درگیر کند.
نوریت دهلیزی: عصب دهلیزی ممکن است به دلیل عفونت ویروسی ملتهب شود و منجر به سرگیجه شدید، حالت تهوع، استفراغ و بی ثباتی در راه رفتن (بی ثباتی در راه رفتن) شود.
آسیب گوش: یک آسیب دیدگی در پرده گوش یا استخوان های کوچک در گوش میانی ممکن است باعث ایجاد سوراخ یا فیستول بین گوش میانی و گوش داخلی شود.
داروها: برخی داروهای خاص، از جمله سیس پلاتین، سالیسیلات، دیورتیک ها و آنتی بیوتیک های آمینوگلیکوزید ممکن است برای گوش داخلی مضر باشند.
اضطراب و استرس: استرس و یا اضطراب ممکن است باعث سرگیجه نشود اما می توانند مشکل را تشدید کنند. افسردگی و سرگیجه نیز ممکن است با هم مرتبط شوند.
بیماری منییر: این بیماری نادر گوش داخلی می تواند منجر به سرگیجه، وزوز گوش، کاهش شنوایی و پری گوش (فشار در گوش) شود.
رشد غیرطبیعی: توموری مانند شوانوما وستیبولار (نوروم آکوستیک) یا رگ خونی غیر طبیعی می تواند بر عصب دهلیزی فشار وارد کند.
تروما: ضربه به سر یا گردن، شکستگی جمجمه یا آسیب دیدن سیستم دهلیزی محیطی اغلب منجر به شکایت وستیبولار می شود.
عوامل زیر ممکن است در سرگیجه مرکزی نقش داشته باشد.
سکته مغزی: انفارکتوس های هموراژیک یا ایسکمیک در مغز (سکته مغزی)، به ویژه آنهایی که در سیستم ورتبروبازیلار یا مخچه تأثیر می گذارند ممکن است منجر به سرگیجه شوند.
مولتیپل اسکلروزیس (MS): این منجر به تشکیل پلاکهای دمیلینه شده در مسیرهای دهلیزی شود که مانع انتقال کارآمد سیگنال توسط سلولهای عصبی می شوند.
اختلالات: فیبریلاسیون دهلیزی، تنگ شدن یا انسداد شریان کاروتید، دیابت، آپنه خواب و بسیاری از مشکلات پزشکی دیگر که بر رگهای خونی یا جریان خون به مغز تأثیر می گذارد خطر ابتلا به سرگیجه مرکزی را افزایش می دهد.
میگرن: یکی از دلایل شایع سرگیجه مرکزی، میگرن دهلیزی است که منجر به سردردهای یک طرفه، استفراغ، فونوفوبیا، حالت تهوع و فتوفوبیا می شود.
داروها: استفاده از آسپرین، داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی، ضد تشنج، آنتی بیوتیک های آمینوگلیکوزید داخل وریدی، برخی داروهای شیمی درمانی و بسیاری دیگر می توانند باعث آسیب شنوایی و تعادل شوند.
الکل: مصرف زیاد الکل ممکن است به سرگیجه کمک کند.
تومور: هر دو تومور بدخیم و خوش خیم مغز می توانند باعث سرگیجه مرکزی شوند.
فشار خون: فشار خون بسیار بالا یا بسیار پایین ممکن است منجر به سرگیجه شود.
اختلالات روانشناختی: اضطراب، استرس، سوماتیزاسیون و خلق و خوی نیز می تواند منجر به سرگیجه شود.
آسیب دیدگی سر: شایعترین دلیل سرگیجه مرکزی آسیب دیدگی به مغز است.

علائم سرگیجه

سرگیجه به خودی خود علامت بسیاری از مشکلات و داروهای پزشکی است.
سرگیجه عمدتاً با عدم درک حرکت و عدم تعادل بدن شناخته می شود. همچنین ممکن است با علائم زیر همراه باشد:
تهوع و استفراغ
وزوز گوش یا صدای زنگ در گوش
لکنت زبان
نیستاگموس یا حرکت غیر ارادی چشم است
بینایی مختل یا تار
مشکل در راه رفتن
سرگیجه، سبکی سر و خستگی
پری در گوش
کم شنوایی موقتی
ضعف، احساس غش و بی حسی
تعریق یا دیافورز
احساس کشیده شدن به سمت یک طرف
حسی از چرخش داخلی یا خارجی

همچنین بخوانید: سبکی سر؛ علل، تشخیص و درمان

درمان بالینی سرگیجه

درمان سرگیجه عمدتاً بر ایجاد یک تشخیص دقیق و کاهش علائم تمرکز دارد.
از روشهای زیر برای درمان استفاده می شود:

1. تعادل درمانی

تمریناتی که در این روش انجام می شود با کمک به مغز در بهبود عملکردهای تعادل طبیعی، می تواند مشکلات گوش داخلی یا CNS را بهبود دهد.

2. درمان توانبخشی دهلیزی (VRT)

این روش درمانی یک فرم خاص از تعادل درمانی است که شامل حرکات سر و تمرین های دیگر است که باعث تحریک مغز و کمک به راه رفتن (حرکت بدن) و تثبیت بینایی می شود.

3. تغییر Canalith

این روش برای درمان BPPV مفید است. این کار برای جابجایی otoliths از کانال نیم دایره به وستیبول در گوش داخلی انجام می شود.

4- داروها

چندین داروی بدون نسخه برای کاهش سرگیجه خفیف یا حالت تهوع و استفراغ در دسترس است.
با این حال، این داروها باید برای مدت زمان محدودی مصرف شوند زیرا استفاده طولانی مدت ممکن است اصلاح مجدد و سازگاری در مسیرهای تعادل مرکزی را به دنبال یک قسمت از سرگیجه به تأخیر بیندازد.

5- جراحی

برخی موارد ممکن است نیاز به اقدامات جراحی داشته باشد از قبیل رفع فشار میکروواسکولار، روش های کانال نیم دایره ای، نورکتومی منفرد، شنت اندولنفاتیک، ترمیم فیستول گوش داخلی و تخریب دائمی کانال های نیم دایره.

تشخیص سرگیجه

علائم و شرح دقیق پزشکی به تشخیص پزشک کمک می کند. وی ممکن است در مورد تاریخچه شخصی یا خانوادگی میگرن سؤال کند و همچنین احتمال ابتلا به بیماریهای مغزی، قلبی و عصبی را ارزیابی کند.
برای تأیید، ممکن است لازم باشد آزمایشاتی از قبیل:
MRI و سی تی اسکن
آزمایش خون
نیستاگموگرافی ویدئویی (VNG) برای ارزیابی کنترل مغز از وضعیت چشم و حرکت
آزمون تعادل یا پوستوروگرافی
تست های بینایی
الکتروانسفالوگرام (EEG)
تستهای شنوایی (عملکرد گوش)
تست چرخش صندلی
مانورهای سر نظیر مانور دیکس-هالپایک
تست های نشر اتوآکوستیک
الکتروکوکلئوگرافی
عوامل خطر برای سرگیجه
شانس ابتلا به سرگیجه با عوامل زیر افزایش می یابد:
آسیب سر
تشنج
فشار خون بالا یا افت فشار خون
بیماری تیرویید
ضربان قلب نامنظم یا کند
سن بالاتر (بالای 50 سال)

عوارض مرتبط با سرگیجه

بروز ناگهانی حملات سرگیجه ممکن است بر شیوه زندگی شما، به ویژه فعالیت های روزانه شما مانند مدرسه، محل کار و مسافرت تأثیر بگذارد.
احساس غیر منتظره حرکت می تواند شما را از حالت تعادل دور کند و باعث سقوط شما شود. سرگیجه همچنین ممکن است منجر به صدمات، شکستگی (لگن) و تصادفات شود.

چه موقع باید مراقبت های اضطراری را انجام دهید؟

علائم سرگیجه به ندرت ناشی از یک وضعیت جدی و خطرناک برای زندگی است. اما در صورت بروز سرگیجه به همراه موارد زیر باید فوراً به پزشک مراجعه کرده یا در صورت بروز اضطراب فوری به پزشک معالج مراجعه کنید:
یک سردرد جدید، متفاوت یا شدید
از دست دادن شنوایی
بینایی مضاعف یا از بین رفتن بینایی
تب
سخن گفتن یا مشکل در صحبت کردن
ضعف اندام
از دست دادن هوشیاری
تهوع یا سوزن سوزن شدن
مشکل در راه رفتن
از دست دادن هماهنگی
عدم توانایی در پایین نگه داشتن غذا یا استفراغ مداوم

چه موقع باید یک دکتر را ببینید

اگر سرگیجه شدید است و بیش از چند روز ادامه یابد و یا در فعالیت های روزانه شما تداخل ایجاد کند یا با سایر علائم نگران کننده همراه باشد توصیه می شود به دنبال کمک پزشکی باشید.
در صورت مشورت با متخصص گوش و حلق و بینی یا متخصص مغز و اعصاب، که متخصص مشکلات پزشکی در زمینه تعادل هستند به احتمال زیاد تسکین سریع خواهید یافت.
در صورت بروز هر یک از علائم زیر، فوریت های پزشکی را دریافت کنید:
سردرد شدید
لرز
بیماری و استفراغ
راه رفتن با مشکل
عدم تعادل و از دست دادن هماهنگی
درجه حرارت بالای بدن
تاری دید
لکنت زبان
تاریخچه اخیر تروما در سر، به ویژه اگر خونریزی از گوش وجود داشته باشد.
زندگی با سرگیجه می تواند چالش برانگیز باشد
سرگیجه می تواند بر زندگی روزمره شما تأثیر بگذارد. اگر حملات شما مکرر یا شدید است ممکن است نتوانید کار کنید رانندگی کنید یا کارهای دیگری انجام دهید.
به طور معمول، به افراد دارای سرگیجه مداوم توصیه می شود که با ماشین رانندگی یا کار نکنند زیرا این فعالیت ها می تواند خطراتی را برای افراد و سایر افراد به همراه داشته باشد.
سرگیجه همچنین می تواند منجر به افتادن شود که ممکن است باعث صدمات شود. افتادن به ویژه برای افراد مسن که بیشتر مستعد شکستگی استخوان و عوارض دیگر هستند نگران کننده است. در حقیقت، طبق اعلام شورای ملی سالمندی، سقوط عنوان شماره یک علت تصادفات کشنده و غیرقانونی در آمریکایی های مسن است.
زندگی با سرگیجه می تواند ناامید کننده باشد. حملات شما ممکن است غیرقابل پیش بینی و پراکنده باشد. برخی روزها ممکن است علائمی را تجربه نکنید در حالی که روزهای دیگر ممکن است دچار سرگیجه های ناتوان کننده شوید.
خبر خوب این است که گزینه های درمانی مؤثر وجود دارد که می تواند علائم و کیفیت زندگی شما را بهبود بخشد.
کلمه نهایی
بسیاری از موارد سرگیجه واقعی بدون درمان برطرف می شود. اما، اگر سرگیجه شدید باشد بیش از چند روز ادامه داشته باشد فعالیت شما را مختل کند یا با سایر علائم نگران کننده همراه باشد توصیه می شود به دنبال کمک پزشکی باشید.

همچنین بخوانید:

دکتر فتحی
Author: دکتر فتحی

امیدوارم کمکی هرچند کوچک به ارتقا سلامت جامعه شود. سوالات خود را می توانید در انجمن سلامتی مطرح نمایید برای مطرح کردن سوال کلیک کنید. جهت مطرح کردن سوالات خصوصی کلیک کنید.
.




سوال یا نظر خود را مطرح نمایید.

ارسال نظر به صورت مهمان
پیوست ها (0 / 3)
Share Your Location

نظرات (0)

رتبه 0 از 5 بر مبنای 0 رای
هنوز هیچ نظری درباره این پست وجود ندارد

تمامي كالاها و خدمات سایت رژیم سلامتی، حسب مورد داراي مجوزهای لازم از مراجع مربوطه می باشند و فعاليت‌های اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوری اسلامی ايران است.

تمامي كالاها و خدمات سایت رژیم سلامتی، حسب مورد داراي مجوزهای لازم از مراجع مربوطه می باشند و فعاليت‌های اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوری اسلامی ايران است.

© 2019 , وب سایت رژیم سلامتیاستفاده از مطالب تنها با درج لینک مستقیم مجاز است. حامی: ایمیل مارکتینگ

Search